Uncategorized

Aankomst in Engeland

Maandag 21 december

Maandag 21 december was het dan zover. We hadden het laatste nachtje in ons huis aan de Parkrand geslapen en gingen vroeg op om de laatste dingen in te pakken en het huis schoon te maken. Maar o wat viel dat tegen… Juist de laatste dingen kosten meer tijd dan je denkt. We waren daarom heel blij en dankbaar dat een vriend nog kwam helpen, anders hadden we het niet gered.

Onze auto zat echt bomvol, er was nog net een piepklein plekje voor Leah om te zitten. Afscheid nemen van het huis was best even moeilijk. Alles wat we er hebben meegemaakt, alle herinneringen, de geboorte en het opgroeien van Leah, het vertrouwde, de veiligheid.
Loslaten doet soms best even pijn!

Na de sleuteloverdracht was het dan echt zover…op naar Engeland! We werden uitgezwaaid door wat familie, vrienden en buren. Super leuk, maar het gaf ook even een brok in de keel; het besef dat we écht 3 maanden iedereen achterlaten. Het begin van de autoreis was daardoor ook een beetje ‘triest’, de tijd aan de Parkrand is voorbij en de komende maanden ziet Leah haar vriendinnetjes en vriendjes niet. Toch waren we ook opgewonden en keken we uit naar wat komen ging. En het leek wel hoe dichter bij Hoek van Holland kwamen, hoe meer we uitkeken naar wat komen ging!

Na al het nieuws van de zondag ervoor bleef het spannend of we konden gaan omdat steeds meer ‘op slot’ ging. Het vliegverkeer, de veerboot, al leek het er tot het einde op dat we wel Engeland in konden.

Voor de boot hadden we afgesproken met de familie Timmerman en gezamenlijk gingen we door de douane en op de boot. Een paar keer werd gevraagd of we zeker wisten of we wel wilden gaan, omdat we niet terug konden. Maar we wisten het zeker 😉!

De boot leek op de boot naar Texel, alleen dan een stuk groter. We gingen daarom eerst naar boven en dachten dat we later nog wel even terug konden om een en ander te pakken, maar dat kon helaas niet, waardoor we niet veel mee hadden voor de 6,5 uur die we te gaan hadden, maar het was niet anders.

De hut was groter dan we verwacht hadden, met zelfs een klein badkamertje en 4 stapelbedden.  We zaten precies naast de familie Timmerman, erg gezellig! Leah bleef een poosje bij Lotte spelen, waardoor wij heerlijk een dutje hebben gedaan.. 😉. Buiten waaide het enorm hard, je moest gewoon stevig blijven staan om niet om te waaien!

We waren gelukkig niet zeeziek, maar op een gegeven moment waren we heel blij dat we van de boot af konden! In Engeland gingen we opnieuw door de controle en daarna reden we nog 1,5 uur om op onze bestemming te komen. Om 22:00 uur Engelse tijd kwamen we aan. (23:00 NL tijd). Wat zijn we dankbaar dat alles goed is gegaan, we nog naar Engeland konden en nu aangekomen zijn! Aan de Heere alle eer! We werden opgevangen door een NL echtpaar die hier al 3 maanden is, zij lieten ons de kamers zien en wezen ons de weg naar de badkamer, toilet, gezamenlijke keuken en huiskamer voor in de quarantaine en legde de belangrijkste dingen uit.

We kregen 2 kamers toebedeeld, die allebei ingericht zijn als slaapkamer. We waren er al snel over uit dat we van 1 kamer een slaapkamer en van 1 kamer een woonkamer wilden maken. Maar het was al laat, dus we hebben alleen het matras voor Leah naar de slaapkamer gesleept en zijn zo snel mogelijk gaan slapen.

Dinsdag 22 december

Toen werden we voor het eerst wakker in Engeland! We zagen gelijk in wat voor gaaf gebouw en wat voor prachtige omgeving we terecht waren gekomen. Het is wel te zien op de foto’s; een prachtig 150 jaar oud gebouw met veel karakter. Je ziet dat in onze kamers ook terug. Een mooie haard, hoge plafonds etc. De bedden liggen helaas niet mega lekker, de springveren springen er bijna doorheen 😉, maar ondanks dat hebben we een goede eerste nacht gehad!

Er stond een pak melk en soort cornflakes klaar als ontbijt, maar omdat we nog broodjes hadden van de dag ervoor hebben we daarmee ontbeten. Na het ontbijt hebben we de kamers verbouwd. De minst gezellige kamer hebben we omgetoverd als slaapkamer, en de andere kamer als huiskamer.

Het komende jaar hopen we DV op 4 verschillende, nieuwe plekken te wonen. Daarom was ons aangeraden het ‘vertrouwd’ en ‘huiselijk’ te maken zodat je toch een ‘thuis’ kunt creëren. En dat is gelukt! We hebben nu een ontzettend gezellige huiskamer en genieten van vertrouwde spulletjes om ons heen!

’s Ochtends hadden we de eerste coronatest. We hebben corona gehad, maar we vonden de test toch een beetje spannend, alsof dat een soort ‘bewijs’ werd dat we het niet meer hadden. Het was een sneltest, en je moest de test bij je zelf afnemen, best even gek. Met een half uurtje wisten we dat de test negatief was. Gelukkig!

’s Middags mogen we wel in de gezamenlijke eetzaal eten, maar we mogen het niet zelf halen, we worden dus heel luxe aan tafel bediend. Het eten vonden we (vooral Lydia en Leah) best spannend. Wat voor eten is het? Lusten we het?

We kregen lasagne met sla en het was heerlijk! We krijgen hier ’s middags en ’s avonds een warme maaltijd, dat zal best even wennen zijn. De avondmaaltijd mogen we ophalen en in onze kamer opeten. Op het menu stond rijst met kip, wat niet zo heel veel smaak had, maar het was zeker goed te eten.

Deze dag was een dag van ontdekken, nieuwe informatie in ons opnemen zoals waar het afval heen kan, waar en hoe we kunnen wassen, wat hier de regels zijn rondom corona etc., en een dag  van ons settelen en alles een beetje een plekje geven. De dag vloog voorbij!

Woensdag 23 december

De volgende dag ontbeten we in de gezamenlijk eetzaal, Mapel Hall (Leah laat het in de “Maffe meisjes vlog” zien). Het was geen typisch uitgebreid Engels ontbijt met ei, bacon en dergelijke, maar melk met weer soort cornflakes (cereals) en brood wat je kon roosteren. Een student vroeg of we heb leuk vonden om het terrein een beetje te verkennen en zo kregen we spontaan een rondleiding naar het voetbalveld, waar je wel/ niet kan lopen, waar de trampoline is (heel belangrijk voor de meiden), waar je (kinder-)fietsen kan lenen, waar we straks school hebben, etc. Leuk om een beeld te krijgen.

Wat heel leuk is, is dat hier ontzettend veel eekhoorntjes zitten. We zien ze uit ons raam, het zijn soort bruin grijze beestje die met elkaar spelen, achter elkaar aan rennen en soms de bomen wel in lijken te vliegen zo snel zijn ze. Ook zitten hier veel fazanten, echt leuk om dat zomaar vanuit ons raam te kunnen zien!

Omdat we in quarantaine zitten mogen we zelf nog geen boodschappen doen. Laten bezorgen kon ook niet omdat alle bezorgmomenten al vol zaten. Gelukkig wilde het andere Nederlandse gezin, wat ons ook hier opgevangen had op de avond van aankomst, ook boodschappen voor ons en de familie Timmerman meenemen. Dat was ongelofelijk fijn en lief, want vanaf de 24e ’s avonds is hier de keuken dicht en moeten we zelf koken/ voor ons eten zorgen. We hebben vandaag dus ook voor een boodschappenlijst gezorgd, dat was een behoorlijk werkje, goed vooruit denken, maar ook steeds even op de site van de winkel hier kijken wat ze nou eigenlijk hebben!

Donderdag 24 december

Een dag voor kerst. Het is zo onwerkelijk dat het morgen al kerst is! Normaal leven we er veel meer naar toe, zijn we druk bezig met een adventskalender, en kijken we er meer naar uit. Maar nu is het toch anders. We werden en worden zo bezig gehouden met het huis inpakken, de reis, hier settelen en allerlei dingen wat we aan ons hoofd hebben dat het voelt alsof het ‘ineens’ kerst is. Daarom was het een extra cadeau dat we, toen we buiten liepen een práchtige regenboog zagen. Zo groot, zo mooi boven All nations. Het liet ons zien dat God trouw is. Hij is ook hier, Hij zorgt en weet van ieders omstandigheden.

’s Avonds werden we uitgenodigd voor een soort ‘kerstviering’ buiten met glühwein en wat drinken voor de kinderen. Een paar studenten maakten muziek en zongen wat kerstliederen. Het was een gezellige sfeer en mooi om mee te maken! Wat sowieso gaaf is, is dat iedereen hier met een doel zit. Sommige voor een hele duidelijke missie, voor anderen is het nog wat onduidelijk, maar iedereen gelooft in God en wil Hem dienen. Dat is heel bijzonder en maakt dat gesprekken ook snel gaan over missie en geloof. heel fijn!

Kerst

Voor heel veel mensen is deze kerst anders. Niet naar de kerk, niet samen kunnen zijn als familie.. Maar één ding blijft hetzelfde: We vieren dat Jezus is geboren! God gaf Zijn eigen Zoon om ons te redden.. Ook voor ons was het anders. Samen hier de dienst in quarantaine kijken, toch voelden we ons daardoor ook wel verbonden met NL. ’s middags toen we even buiten waren trakteerde de familie Timmerman op warme chocolademelk met slagroom, heerlijk!, we genoten ervan!

’s Middags hebben we ook een soort ‘kerstviering’ met Lotte en Leah gedaan. We hebben naar een kerstverhaal geluisterd waarin ook de Bijbelse geschiedenis was verwerkt, keken naar een kerstuitvoering van het koor van een nichtje en zongen samen met de familie Timmerman kerstliederen, zo hadden we hier toch ook een kerstviering! Daarna hebben we gezamenlijk met hen ons ‘kerstdiner’ gegeten in de staf-woonkamer.

Tweede kerstdag kennen ze hier niet, alleen Boxing day. ’s Ochtends hadden we eerst de tweede coronatest en deze was gelukkig ook negatief! Het betekent trouwens niet dat onze quarantaine tijd verkort wordt. Dat helaas niet, maar we mogen nu wel wat vrijer rondlopen, en ons ‘mengen’ met de anderen studenten hier, wel met een mondkapje en 2 meter afstand, al is dat soms meer theorie dan praktijk hier. Mensen gaan best verschillend met deze ‘regels’ om. Sommigen zijn heel strikt, sommigen juist helemaal niet, maar ja dat is ook in Nederland zo, mensen blijken overal toch wel aardig hetzelfde te zijn😉.

We moeten wel zeggen dat de quarantaine hier veel minder erg is dan we hadden verwacht. We dachten dat we op onze kamers moesten blijven, het eten voor de deur kregen en een half uur per dag naar buiten mochten. Maar het blijkt dat we wel gewoon contact mogen hebben met de familie Timmerman, we zijn samen een ‘huishouden’. Daarnaast mogen we gewoon naar buiten wanneer we willen, en mogen we in onze quarantaine tijd de keuken en huiskamer van de ‘staf’ gebruiken. Dus we hebben behoorlijk wat bewegingsvrijheid 😉. Daarna hebben we heerlijk gewandeld en ontdekt dat het hier wel lente lijkt midden in de winter.

Ook hebben we de kinderkerstviering van onze gemeente nagekeken. Onze eerste kerst in het buitenland. We stonden er toch wel even (onbewust) bij stil. Wat deden we vorig jaar? Het is lang niet altijd makkelijk om familie en vrienden te moeten missen. Waarschijnlijk vooral op die speciale momenten zal het extra voelbaar zijn. Toch zijn we ook dankbaar voor videobellen, appen etc. wat wél mogelijk is!

Dit was de eerste week voor ons in Engeland. We gaan niet elke week per dag beschrijven, maar vonden zo’n eerste bijzondere week leuk om te doen zodat jullie ook een beetje een beeld hebben.

Als we terugkijken op de eerste week dan vinden we het heel bijzonder te zien hoe snel we hier ons op ons gemak en eigenlijk al een beetje ‘thuis’ zijn gaan voelen. Van te voren bedenk je en verwacht je van alles wat allemaal anders blijkt te zijn, zoals over de quarantaine, de kamers, het eten etc.
Maar ondanks dat went het zelfs al en hebben we al best aardig onze draai gevonden. De Heere zorgt, dat merken we (ook hier) iedere dag. Hij is erbij en geeft ons genoeg voor iedere dag, op welk gebied dan ook!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *