Kleien tijdens de les…?!

Ken je dat gevoel dat je ergens bent waar je nog heel lang wilt blijven, maar waarvan je weet dat er een einde aan komt? Zo voelt het voor ons hier ook. Het einde van de Bijbelschool nadert nu snel. We hebben net week 7 achter de rug. En ondanks dat we er naar uit zien om iedereen weer te zien, is het hier ook nog fijn, leren we veel en merken we dat er nog heel veel te leren is..!

Zondag

Zoals elke week luisteren we ook deze zondag naar een dienst in Nederland. We zouden eerst geen internet hebben, maar dat viel erg mee, waardoor we toch gewoon mee konden luisteren. ‘s Middags waren we uitgenodigd bij een Venezolaanse dienst in Argentinië. De dienst werd gehouden in een park en we konden deze via Zoom meebeleven. Het is een verrijkende ervaring om te zien hoe op verschillende manieren mensen samen komen als gemeente van Christus! De dienst ging over hoe man en vrouw samen moeten leven. De man als type van Christus, de vrouw als type van de gemeente. Elkaar dienend en onvoorwaardelijk liefhebbend. Zeker in de Zuid Amerikaanse cultuur is er soms een verkeerd beeld hiervan. Mooi hoe hier vanuit de Bijbel uitleg aan gegeven werd.

Maandag

De maandag begon weer met de wekelijkse kick-off over het thema “Hoop”. Bij het woord ‘hoop’ kunnen we verschillende associaties hebben:

  • Je hoopt op het beste, maar je verwacht eigenlijk het slechtste
  • We hebben hoop als een honingpot. We bewaren nog wat voor het geval dat het nodig is (plan B)
  • Hoop zoals Romeinen 5 dit benoemd: “En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is”

Waar stellen wij onze hoop op? Op vaccins die ons van het coronavirus gaan verlossen? Op de politiek die een oplossing gaat bedenken voor onze problemen? Op mensen waar we onze hoop op stellen? Dan hebben we een hoop als een magnoliaboom. Het kan er prachtig uitzien, maar als de wind erover blaast, vallen de bloemen eraf en is alle glans vergaan.
Maar wij hebben een hoop in Christus! Hij is onze Rots waar we op mogen bouwen. En misschien voelt het alsof ons leven bij elkaar wordt gehouden door paperclips. Als het niet makkelijk is om het vol te houden, kijk dan omhoog. Want onze hulp en verwachting is van de God die hemel en aarde gemaakt heeft.

Na de kick-off kregen we les over de ‘boodschapper’. Vaak ligt de focus op degene die we de boodschap brengen, maar wat betekent het voor ons ‘de boodschappers’ om de boodschap te brengen. Wat is er nodig om de juiste boodschap over te brengen? Heb je weleens stilgestaan bij hoe anderen naar jou kijken als je een boodschap overbrengt? Onze houding, onze levensstijl en onze gewoonten zijn net zo belangrijk als de boodschap zelf. Zo kunnen wij iets ‘helemaal prima’ vinden, maar degenen aan wie de boodschap brengen, vind dat helemaal niet. Zo is bijvoorbeeld alcohol in Nederland vrij algemeen geaccepteerd in de christelijke wereld. Maar in veel andere landen is alcohol drinken als christen een zonde, wat echt niet kan.

Maar niet alleen onze levensstijl, maar ook vanuit welke context we een boodschap brengen is belangrijk. Met onze westerse achtergrond kunnen wij een verhaal houden, maar het kan zijn dat dit verkeerd overkomt bij degene die het hoort. Een mooi voorbeeld hiervan is het boek “Een gifhouten Bijbel“, waarbij een zendeling met zijn eigen context zending wil bedrijven in Congo, maar wat totaal verkeerd loopt, doordat hij zijn eigen principes en ideeën op de lokale bevolking wil leggen.

Er zijn eigenlijk 3 manieren om hiermee om te gaan: je kan je volledig onderdompelen in de andere cultuur. Je gaan kleden en gedragen als hen. Uit respect, maar ook om daarmee een ‘ingang’ te vinden naar hun hart. En een weg te vinden om het Evangelie vanuit hun eigen leven te vertellen. Eigenlijk zoals Jezus deed met de gelijkenissen, passend bij de levensomstandigheden. Je kan je ook helemaal scheiden van de cultuur: de westerse cultuur is nou eenmaal anders. Je blijft je westers gedragen, en houd je helemaal aan je eigen normen en waarden en je blijft leven zoals je in Nederland (of het land waar je vandaan komt) leefde. Of je kan integreren, waarbij je eigenlijk een combinatie hebt van de eerste twee. Eigenlijk is dat wat we van buitenlanders in Nederland verwachten en verlangen.


‘s Middags hebben we heerlijk veel bijgewerkt en hebben we even naar de paarden gewandeld!

Dinsdag

De dinsdag begint als altijd met de tutorgroep. Deze komende weken zijn we aangesteld als de leiders. Dat betekent dat we verantwoordelijk zijn voor het organiseren van activiteiten. Dit kan variëren van een spel spelen, Bijbelstudie of een gebedsmoment. Een mooie gelegenheid om ervaring op te doen in leiderschap! Deze ochtend keken we naar foto’s en iedereen mocht een foto kiezen wat bij zijn/haar week paste. Daarna legden we aan elkaar uit waarom we de foto hadden gekozen, wat gebeds- en dankpunten waren voor de week, en iedereen kreeg één ander iemand om deze week voor te bidden.

Voor jullie ook interessant om je af te vragen: Welke foto zou jij kiezen als je naar deze week kijkt? Waarom? Waarvoor zou je willen danken en/of bidden?

Vandaag heeft Lydia haar ‘story’ gedeeld met de groep. In de voorafgaande middagen en avonden heeft ze haar verhaal opgeschreven en uitgewerkt in een Powerpoint presentatie. Omdat je maar 20 minuten hebt, is het best nog lastig om te bepalen wat je nu wel en niet verteld. Maar Lydia wilde vooral het werk van God in haar leven laten zien. Hoe de Heere in al die jaren haar gevormd heeft en uitgekozen heeft om in Zijn koninkrijk te mogen werken. Het was goed en fijn om te kunnen delen.

werkstukken die Lydia vroeger maakte..

De lessen erna gingen over TCK’s (Third Culture Kids, derde cultuur kinderen) en Family’s in mission. Aan de hand van 2 bolletjes klei (geel en blauw) kregen we dit uitgelegd. De ‘thuis’ cultuur, in ons geval Nederland, werd aangeduid met het gele bolletje klei. De cultuur waar je naar toe gaat, in ons geval de Indonesische cultuur, werd aangeduid met blauw. Als volwassenen kunnen we deze werelden redelijk scheiden, waardoor we geel en blauw nog uit elkaar kunnen houden, ook al worden ze soms wel wat gekneed en komt er wat kleurverloop.
Maar voor een kind is dit anders. Hoe langer een kind in een andere cultuur leeft, hoe meer de klei vermengd wordt. Oftewel; hoe meer de blauwe klei door de gele klei ‘gekneed’ werd, hoe groener het bolletje klei werd. En dat is precies wat bedoeld wordt met ‘TCK’s’. In ons geval: Niet helemaal Nederlands meer, maar ook niet Indonesisch of Papoeaans. maar een eigen, derde cultuur.


Deze kinderen worden hierdoor vaak gezien als ‘anders’, omdat ze een soort eigen gemengde cultuur hebben. Zeker niet altijd makkelijk voor henzelf, maar ook niet voor anderen om hen heen. Het kan leiden tot veel onbegrip. In de les spraken we over de voor en nadelen, maar ook hoe je er als ouders goed mee om kan gaan.

Hierna ging het over huwelijk en families in de zending. Het is sowieso natuurlijk al belangrijk om als man en vrouw te werken aan je huwelijk, maar in de zending is dit nog extra belangrijk om verschillende reden:
* Als je in de zending gaat komt het huwelijk vaak onder druk te staan.
* Doordat je ontworteld bent en weer op zoek moet naar nieuwe leefgewoonten, kan het huwelijk en gezin hier onder te lijden hebben.
* Op het zendingsveld is er vaak een minder duidelijke lijn tussen missie en prive.
* Op het zendingsveld zijn vaak je collega’s ook je vrienden, je mede gemeenteleden en je buren. Dit kan spanningen geven, ook in je huwelijk.

Aan de hand van enkele praktijksituaties bespraken we wat belangrijk is om te doen als je op het zendingsveld bent.
We bedachten met elkaar wat belangrijk is om te blijven werken aan je huwelijk. En natuurlijk gelden die tips die niet alleen voor ‘zendingswerkers’ 😉 dus bij deze: Neem tijd voor elkaar en plan dit heel bewust in, minimaal één avond in de week. Zorg voor goede afstemming, qua taken, maar vertel ook wat je beiden meemaakt. Luisteren is wel het kernwoord! Neem bewust tijd om leuke dingen te doen, even afstand te nemen van het werk, als echtpaar, maar ook als gezin. Bid samen en zorg voor elkaar. Bedenk wat de ander nodig heeft of wat de ander zou kunnen helpen.

Dinsdagmiddag waren we even toe aan ontspanning. Met Leah en Lotte zijn we naar een speeltuintje gegaan waar ze heerlijk hebben gespeeld en waar wij even heerlijk in het zonnetje bij konden praten. Wat een zegen is dit weer!!

Toen we ‘thuis’ kwamen, hadden we een uurtje worship met elkaar. Samen zingen en muziek maken. Heerlijk, want dat missen we wel!

Woensdag

De woensdag begint met de wekelijkse worship. Dit keer over Daniel in de leeuwenkuil uit Daniel 6.
Als we werken in een team dan is er altijd iemand de leider. Maar wat nu als dat net de ander is die we zelf niet zouden kiezen? Wat is onze reactie? Worden we dan jaloers? Of wat als je zelf de leider wordt? Hoe ben je dan als leider?

Daniel is hierin ons voorbeeld. Hij was een van de belangrijkste leiders van het koninkrijk. De anderen waren jaloers op hem en bedachten een list. We lezen nergens dat Daniel protesteerde of zelfs maar een woord heeft gezegd. Hij blijft trouw aan zijn God en bleef Hem dienen. Sinds Daniel in Babylon kwam heeft hij zich al apart gezet. Dit deed hij voor God. Hij wist dat er verleidingen en misleidingen zouden komen. Maar Daniel leert ons hier ook om geen wraak te nemen. Hij is en blijft integer en trouw in hetgeen hij doet. Hij vernederd zichzelf om God te laten schijnen door zijn leven heen. Hij wist dat God ‘in control’ was. In welke crisis we ook zijn, God is degene die we kunnen vertrouwen!

De les van vandaag ging over “De roeping verstaan”. Aan de hand van verschillende voorbeelden uit de Bijbel gingen we kijken wat roeping eigenlijk is. Er is in de Bijbel een enorme diversiteit van roepingen, zoals we zien bij Noach, Mozes, Abraham, Deborah, Jeremia, Timotheus en Paulus.
Als het gaat om roeping zijn er veel misverstanden. Een aantal daarvan namen we onder de loep:

  1. De roeping is altijd een duidelijke gebeurtenis.
  2. Het is alleen een roeping als je een duidelijke stem van God hebt gehoord.
  3. Je moet een soort mysterieuze ervaring hebben gehad om geroepen te worden voor de zending
  4. Het gevoel van roeping is de beste test om geschikt te zijn voor de zending.

De voorbeelden uit de Bijbel laten allemaal een duidelijke lijn zien: beschikbaarheid is veel belangrijker dan bekwaamheid! God roept ons niet om wat we kunnen, maar of we bereid zijn om Hem te dienen.

Worden we dan allemaal geroepen? Ja en nee. We worden zeker allemaal geroepen om verlost te worden van onze zonden! God vraagt ons om tot Hem te komen. We worden ook allemaal geroepen om Zijn discipel te zijn, om Hem te volgen. Maar sommigen worden specifiek geroepen tot een bediening als predikant, voorganger, zendeling of missionaris.

Woensdagmiddag was er nog een les over veerkracht. Door alles wat we meemaken worden we ‘veerkrachtig’. Maar blijven we staan in ‘de storm’ zoals het huis op de rots in de gelijkenis, of spoelen we weg?

We keken ernaar vanuit de Bijbel.
* Jesajaja 42: 3-4 Het riet wat meebeweegt, buigt, maar niet breekt. God maakt dingen recht die krom waren
* 2 korinthe 4: 8-9 We zijn verdrukt, maar niet in het nauw gebracht. We hebben getwijfeld, maar zijn niet vertwijfeld. We zijn vervolgd maar niet verlaten. Neergeworpen maar niet te gronde gericht.
* Johannes 16: 33 Ik heb deze dingen verteld, zodat u vrede zult hebben. In deze wereld zult u verdrukking hebben, maar hou vol, Ik heb de wereld overwonnen.

We keken naar verschillende karakters in de Bijbel, waar juist hun lijden een vorming van karakter was. God is in staat om ons te redden. Maar als Hij het niet doet.. Dan nog kan je niet verliezen! “Het leven is mij Christus, het sterven voor mij winst.
Indrukwekkend was de foto die we hierbij zagen, waarschijnlijk kennen jullie hem allemaal wel. De mannen die, als ze antwoorden dat ze in Jezus geloofden, gedood werden door de IS.

Wat is dan eigenlijk veerkracht? Er zijn veel omschrijvingen. Maar algemeen zou je kunnen zeggen: het proces van aanpassing aan tegenslag, tram, tragedie, stress en problemen. Hoe ga je er mee om?

Iedereen moest een beeld geven aan veerkracht. Hoe zou je het in beeld voor je zien? Prachtige beelden:
– als een Adelaar, mee zwevend op de wind.
– als een huis op een rots, staande blijvend tussen wat voor (weer) geweld dan ook)
– als een groeiende boom, steeds diepere wortels, staande blijvend tijdens stormen
– als riet, meewuivend in wat voor omstandigheden ook
– als een kameleon, aanpassend aan z’n omgeving
– als een bloemetje wat zijn weg zoekt tussen de spleten van een steen

Uiteraard keken we ook naar wat je veerkracht vergroot (mensen om je heen, de voorbereidingen die je kan nemen etc), maar ook wat maakt dat je soms minder veerkracht hebt of kwetsbaarder bent (gezondheidsproblemen, problemen in relaties etc) en hoe je daarmee om kunt gaan.

Donderdag

Op donderdag kregen we een hele ochtend les over zending en armoede. In de geschiedenis is hier op diverse manieren mee omgegaan. Er waren tijden dat er geen aandacht was voor de sociale kant van missie en werd alleen het evangelie gebracht, maar er waren ook periodes dat er alleen maar aandacht was voor de sociale kant en waarbij het evangelie van ondergeschikt belang was. Door de verhalen uit de geschiedenis kregen we een beeld van hoe we hier onze tijd mee om kunnen gaan. Aan de hand van enkele Bijbelgedeelten bespraken we wat de Bijbel hierover zegt. Wat de rol is van armoede in het Oude en Nieuwe Testament. Waarom is het belangrijk dat wij als christenen omzien naar de armen? En wat is armoede eigenlijk precies? We hebben allemaal ons beeld van armoede, maar klopt dat beeld? Vaak denken we dat armoede het gebrek is aan geld of bezittingen. Maar het is veel meer dan dat. Als we armoede alleen zien als het gebrek aan geld, dan kijken we met onze westerse bril naar armoede. We geven geld of goederen, denken dat we daarmee een goede daad hebben verricht (en dat is ook in zekere zin zo) en we kunnen een weer een vinkje op onze lijst zetten.

Maar armoede is veel meer dan geld en goederen. Er is een heel systeem wat maakt dat mensen in armoede terecht komen. Vaak wordt dit systeem in stand gehouden door leugens die gelooft worden. Neem bijvoorbeeld een vrouw van 22 jaar uit India, die geboren is in de laagste kaste. Zo iemand kunnen we helpen met geld, maar dat doorbreekt de cirkel van armoede niet. Het kaste-systeem in India is zo sterk aanwezig dat je met geld niet zomaar uit de armoede kan breken.
Naast materiele armoede is er ook sprake van geestelijke armoede, fysieke armoede, isolatie, kwetsbaarheid en het ontbreken van kracht. Al deze factoren werken mee aan het ‘armoede-systeem’. Als we fysiek niet in staat zijn om te leren, als we niet kunnen werken met onze handen door de gevolgen van lepra, als we opgroeien in een krottenwijk, dan zal geld niet de oplossing zijn voor armoede.

Wordt vervolgd…
Teleurstellend? En de oplossing dan? Hoe kan je er dan wel mee omgaan? Dat horen we volgende week als de les verder gaat 🙂
Wat wel bijzonder was, is dat we juist deze week naar een lezing luisterden over geld wat hier heel goed bij aansloot! Het thema was: “Alles is geld- geld is niet alles”. Je kan hem hier na luisteren (even naar 17 feb gaan), aanrader!!

Donderdagmiddag heeft Lydia heerlijk gewandeld met haar ‘gebedspartner’, dat was genieten. Niet alleen omdat het bijzonder is dat je in korte tijd al zo’n band met iemand kan hebben, juist ook door samen en voor elkaar te bidden, maar ook doordat er een prachtige ondergaande zon was!

Vrijdag

Ook nu begonnen we met de tutorgroep. We luisterden naar het gedicht van Corrie ten Boom, luisterden naar het lied ‘tot op die dag‘ in het Engels, en praten er samen over door.

Mijn leven is een weefsel
tussen mijn God en mij.
Niet ik kies uit de kleuren;
heel doelbewust werkt Hij.
Soms weeft Hij er verdriet in
en ik, door onverstand,
vergeet; Hij ziet de boven-
en ik de onderkant.

‘Als ’t weefgetouw zal rusten
en de spoel niet meer schiet om,
zal God het doek ontvouwen
en verklaart Hij het ‘waarom’.
Hoe nodig donk’re draden
zijn in des Wevers hand
naast goud-en zilverdraden.
Zó komt zijn plan tot stand’

Corrie ten Boom

Ook vandaag deelde weer iemand van de groep haar story. Een single verloskundige, die werkte in een ziekenhuis, maar de Heere heeft haar naar het Midden Oosten geroepen. Opnieuw zo bijzonder en bemoedigend om te horen hoe de Heere in levens van mensen werkt, en mensen roept!

De rest van de ochtend werden we meegenomen in ‘Worship in mission’. Worship is vaak een term die geassocieerd wordt met muziek en zang. Maar vanochtend ontdekten we dat dit breder is dan dit. Als eerste beantwoordden we met elkaar wat worship voor ons inhoudt. Hoe is dat voor jou? Wat betekent het aanbidden (worship) van God voor jou? Een interessante vraag om zelf ook eens te beantwoorden!

Vanuit de Bijbel hebben we een aantal passages bekeken die gaan over worship. Zo zien we in Romeinen 12 dat heel ons lichaam betrokken is bij het aanbidden van God: als een levend dankoffer voor God! In Genesis 12 zien we dat Abraham luistert naar God en daarna als een ‘reactie’ tot twee keer toe een altaar bouwt voor de Heere.
We keken wat uitgebreider naar Psalm 96.

Wat zegt deze Psalm over God?
Het gaat er over Zijn heil, eer en wonderen. Het gaat er over hoe groot Hij is, en dat Hij te prijzen is. Hij is boven alle goden, ontzagwekkend. Hij is schepper, koning, almachtig. Hij regeert en is rechter. Hij komt om de aarde te oordelen. Hij wordt gediend door heel de aarde. En dat allemaal in één psalm!!
Wat zegt deze Psalm over God aanbidden (woship)?
Je mag over God zingen, Hem loven en prijzen. Hem eer en macht geven. Zijn Naam eren, offers brengen, in Zijn voorhoven komen. Voor Hem buigen. “Beven” (ontzag/ respect) hebben voor Zijn aangezicht.

Wat zo bijzonder is hier te lezen: heel de schepping doet mee, al de volken, heel de aarde doet mee, heel je lichaam doet mee. Het is allesomvattend.

Aanbidden (worship) is dus veel meer dan zingen. Het is een relatie hebben met de Heere. Het is luisteren en reageren naar God. Het is God loven in alle onderdelen van ons leven. In het eren (en onderhouden) van de schepping, het danken van God voor wat Hij voor ons heeft gedaan.
Het is een keuze om dat te doen, het komt niet ‘vanzelf’.

Zaterdag

Vandaag is het “I love you” day!! Elk jaar vieren we als gezin op de laatste zaterdag van februari deze dag. Een dag waarop we aan elkaar laten weten en zien dat we van elkaar houden. Normaal kopen we een klein cadeautje voor elkaar, maar dit jaar hadden we afgesproken iets voor elkaar te maken. Super leuk om te doen. We hebben heel wat herinneringen opgehaald en foto’s gekeken. Dan pas besef je extra hoe hard de tijd vliegt. Ongelofelijk.. Leah is zó gegroeid!!

Na het ontbijt zijn we naar een park gegaan in de buurt. We waren eigenlijk onderweg naar een klein speeltuintje, maar doordat het ons niet lukte daar met de auto te komen vroegen we het aan een vrouw. Zij tipte ons een prachtig groot park met een leuke speeltuin. Daar aangekomen waren we verrast en verbaasd: Een enorm groot park, twee speeltuinen, een soort kinderboerderij, en een ‘waterpark’ met prachtige vijvers en watervallen. En dan ook nog het lenteweer, de zon… We genoten volop, en laten jullie meegenieten met de foto’s:

‘s Avonds hebben we als EnRoute-groep, die hier ook op de campus zijn, lekker gegeten bij het kampvuur. Wat was dat genieten! Zelf je stok slijpen om worstjes en marshmallows aan te braden. Eén van de studenten had brooddeeg gemaakt om brood mee te bakken die je om je stok heen vouwt. Goede gesprekken, heerlijk eten en een warm kampvuur: goede ingrediënten voor een prachtige afsluiter van de week! Leah mocht opblijven, wat heeft ze genoten. Daarbij was het ook nog enorm helder. We zagen een zo goed als volle maan, en prachtige sterren.. Dit zal een mooie herinneringen blijven!

Praktische lessen

Deze week was wat rommelig en uitdagend. We hebben daarom ook niet dagelijks ‘even’ onze blog bijgewerkt (Dit proberen we normaal wel te doen, waardoor de blog niet zoveel tijd kost). Jammer, want het waren ontzettend interessante en praktische onderwerpen waar we deze week les over kregen! We zullen proberen een en ander terug te halen.


Geld

Op maandag hadden we onder andere les over fondsenwerving.
Degene die ons kennen, weten dat we het best heel moeilijk vinden om van fondsen te gaan leven. Niet omdat we niet afhankelijk willen zijn, maar ergens voelen we het als ‘last’ om van het geld van anderen te gaan leven. We zijn tot nu toe zo gewend om alles zelf te regelen, of voor elkaar te krijgen… Misschien blijkt die afhankelijkheid toch wel een struggle ;-).

Wat was deze les daarom enorm goed voor ons!
We moesten veel Bijbelteksten bestuderen en leerden dat er in de Bijbel over verschillende manieren gesproken wordt.
Soms is alles al voorzien, maar soms ook niet. Soms mag je naar geld vragen, maar soms ook niet.
* De Levieten werden door het volk ondersteund door de offers die zij brachten. Ze werden op die manier onderhouden (Numeri 18)
* Paulus spreekt over de gemeente die geld moet geven in 2 Korinthe 8: 1 t/m 15. Maar Paulus zegt ook dat hij de mensen niet tot last wil zijn. Hij heeft geleerd tevreden te zijn met wat hij krijgt en daar is hij dankbaar voor. Er waren tijden dat hij overvloed had en soms had hij bijna niks, maar het is altijd goed.

Een andere kijk op financiële steun staat in Handelingen 18. Er staat dat Paulus een tentenmaker was. Hij was dus niet afhankelijk van wat mensen hem gaven.
Hij wilde de mensen niet tot last zijn. We zien dit ook in 1 Tessalonicenzen 2 : 9. In 2 Tessalonicenzen 3 zegt Paulus: “Wie niet wil werken, zal niet eten.” Dat is cruciaal. Het gaat niet om het geld dat we verdienen, maar het gaat erom dat we er alles aan doen om anderen niet tot last te zijn en alleen te ontvangen als dat nodig is.

Wat ook een rol speelt, is waar je vandaan komt, maar ook naar welk land je gaat. Is het mogelijk om als ‘tentenmaker’ te gaan? Of is het juist aan te bevelen om als ‘tentenmaker’ te gaan (bijvoorbeeld in gesloten landen).

God wil dat we Hem vragen om wat we nodig hebben. En God gebruikt mensen om datgene wat we nodig hebben te geven. We keken naar verschillende beloftes in de Bijbel waarin staat dat de Heere onze noden kent, dat we ons aan Hem mogen toevertrouwen, ook het financiële gedeelte.

Waarom zouden mensen eigenlijk willen geven? Waarom geef jij giften? Wat is je motivatie en wat beïnvloed jouw keuze waarvoor je geeft? Eerlijk?

* De Bijbel moedigt aan vrijgevig te zijn en daarin aan Hem gehoorzaam te zijn.
* Het biedt mensen de mogelijkheid om hun dankbaarheid aan de Heere te laten zien.
* Het stelt mensen in staat om deel te nemen aan de missie, er onderdeel van te zijn en zo een schakel te zijn in Gods koninkrijk!

God zal in Zijn rijkdom ons voorzien in alles wat je nodig hebt

Filipenzen 4:19

Nieuwsbrieven

Dinsdag hadden we een andere praktische les, namelijk over nieuwsbrieven schrijven!
Dat was interessant, want… waarom schrijven we eigenlijk nieuwsbrieven?
Is het om jullie te laten weten hoe fantastisch wij het hebben en hoe geweldig het is om een avontuur aan te gaan? Nee…verre van dat.

We vinden dat we die verantwoordelijkheid hebben. Degenen die onze nieuwsbrief lezen zijn onze supporters, degenen die met ons meeleven, maar ook degenen die ons uitgezonden hebben als we het hebben over de plaatselijke gemeente.
* Zonder ‘achterban’ kunnen we niet. Zonder gebed, zonder meeleven zijn we ‘zwak’, we wisten al dat gebed belangrijk was/is, maar als we hier de verhalen en getuigenissen horen, dan zijn we daar nóg meer van overtuigd, en daarom delen we in onze nieuwsbrief ook altijd gebeds- en dankpunten!
* We willen graag met jullie delen en ook getuigen van Gods werk. Het is niet ons werk. We hopen dat dat een bemoediging voor iedereen mag zijn die het leest. Niet zo van: “o, dat hebben Willem en Lydia meegemaakt, maar: zo werkt God en Hij is dezelfde, voor ons allemaal!”
* We hopen dat het ook een aanmoediging mag zijn. Zien hoe Gods koninkrijk groeit, maar dat dat niet alleen zo in een ander land hoeft te zijn.
* En uiteraard willen we ook graag ons leven, wat we meemaken met jullie delen. Straks wonen we ver weg, als God het wil. Relaties worden wellicht anders en ongetwijfeld zullen we heel veel gaan missen, maar zo blijven we toch met elkaar verbonden.

Eigenlijk zijn we best wel benieuwd; wat verwachten jullie van een nieuwsbrief? Wat maakt dat je hem wel/ niet leest? Wat vinden jullie belangrijk te horen? En wat is echt een ‘no go’?

Leren van een taal

Daarna hadden we een les over nieuwe talen leren! De een heeft er meer talent voor dan de ander. Maar helaas is het wel nodig! En de reden daarvan werd in de les nog eens duidelijk:
“Als je iemands taal niet wil leren, is dat een afwijzing voor mensen. Zelfs het minste, bijvoorbeeld groeten, geeft waarde aan de communicatie”.
Hoe kunnen we de mensen bereiken met het evangelie als we hun taal niet spreken?!

We keken naar verschillende manieren van hoe je een taal leert en kregen tips. Een belangrijke tip was heel veel luisteren. Eigenlijk zoals een kind leert praten. Luisteren, luisteren en luisteren. Langzaam ga je woorden herkennen en door herhaling onthouden.
Het was in ieder geval heerlijk om te horen dat er meer mensen moeite hebben met het leren van een taal 😉


Leiderschap

Woensdag hadden we het over leiderschap. Het was best een lange les, maar zomaar wat punten die naar voren kwamen en voor ons allemaal wel van belang kunnen zijn (tenminste, denken we ;-))

  • Falen is een mogelijkheid om te groeien, wees niet bang fouten te maken!
  • Als iets niet duidelijk is of anders werkt in culturen, gebruik humor, naïviteit, maar wees in alle gevallen respectvol
  • Jouw gedrag is een voorbeeld!
  • Veronderstel niks. Denk niet voor de ander
  • Heb elkaar lief, deel van Jezus’ liefde
  • Wees jezelf, trek geen harnas aan of zet geen masker op
  • Neem geen macht! Maar geef deze juist weg
  • Bouw aan vertrouwen
  • Het gaat om wie je bent als leider, je karakter, niet om wat je weet of kan (omdat het gaat om vertrouwen)
  • Communiceer, communiceer
  • Wees geduldig

Liefdestalen

Wel eens gehoord van de 5 talen van de liefde? Hier hadden we donderdag les over. Het is ontwikkeld door Gary Chapman, hij heeft er ook verschillende boeken over geschreven (liefdestalen voor echtparen/ singles/ kinderen/ tieners etc).

De 5 talen van de liefde zijn:
– Woorden van bevestiging (complimenten)
– Quality time (onverdeelde aandacht voor elkaar/ samen dingen doen)
– Cadeaus ontvangen
– Dienen
– Fysieke aanraking

In welke liefdestaal herken je jezelf ? Wat ontvang je graag of welke ‘liefdestaal’ geef je juist graag? En…zeker net zo belangrijk: welke liefdestaal ‘spreekt’ je man/vrouw, vriend/vriendin, kind?

Iedereen heeft een emotionele liefdestaal (de 5 ‘basis’ liefdestalen staan hierboven, maar er zijn veel dialecten ;-)). Maar als de ander een andere liefdestaal spreekt, dan kan de liefde die jij wilt geven misschien helemaal niet ontvangen worden als liefde.

Daarom zeggen mensen weleens: “De hele dag ben ik bij je, maar waarom is dat niet genoeg?” of: “Ik doe van alles voor je, maar nog is het niet genoeg”.
Als iemands emotionele ‘liefdestank’ (bijna) leeg is, dan zal dat relaties beinvloeden, omdat we allemaal een basisbehoefte hebben om geliefd te worden. We hebben allemaal behoefte aan genegenheid, een gevoel van verbondenheid en ‘gewenst zijn’.

We keken ernaar hoe dit ‘werkt’ in verschillende culturen, of het dan mogelijk is altijd je ‘liefdestaal’ te spreken of te uiten etc.

Benieuwd naar jouw eigen liefdestaal of wil je meer lezen? Klik hier.

Conflicten

Hierna hadden we les over hoe je met conflicten kunt omgaan, hoe je het kunt goedmaken en kunt vergeven.
Veel voorkomende oorzaken voor een conflict zijn:

  • verschillende verwachtingen
  • slecht leiderschap
  • egoïsme/ hoogmoed
  • andere waarden en normen
  • politiek
  • territorium (land/ grenzen)


We keken naar de verschillende fases en wanneer iets gaat ‘escaleren’ waardoor het een conflict wordt.

Uiteraard keken we ook hoe je een conflict kunt oplossen. Vaak helpt het even afstand te nemen, terug te trekken, zodat er daarna ruimte komt om feiten en gevoelens te delen en uit te leggen waarom je bepaald gedrag had of een bepaalde keuze maakte. Daarna kan je aan elkaar berouw tonen, om vergeving vragen of belijden wat je fout hebt gedaan. Samen kun je kijken wat een oplossing is, mocht dit nodig zijn. Bijvoorbeeld een compromis.



In een multicultureel team liggen conflicten op de loer, omdat je verschillende achtergronden hebt, verschillende verwachtingen, waarden en normen. Daarom is openheid, respect en compromissen extra belangrijk!

Vergeven

We hadden het als laatste in deze les over vergeven. Waarom is dat belangrijk?
1) Het heeft op lange termijn effect op emotionele en geestelijke gezondheid.
2) Het is een opdracht van Jezus
3) Als God ons vergeeft, wie zijn wij om de ander niet te vergeven?

Bron afbeelding: mensbootje.nl

Er bestaat veel verwarring of misvattingen over vergeven, daarom keken we naar wat het nou eigenlijk is.

Vergeving is niet:

  • Vergeven en vergeten, dat is onmogelijk (Jesaja 43:25, Hebreeën 8:12)
  • Vergeven is geen zonden toelaten
  • Vergeven betekent niet dat je je als een deurmat moet laten gebruiken (je moet toch vergeven, dus de ander kan doen wat hij/ zijn wil)

Vergeving is wel:

  • Een daad van wil tussen jou en God (Rom 12: 19-20). Er is geen actie nodig van de ander die je te vergeven hebt. Het is een keuze, maar dat betekent niet dat je het ook altijd zo voelt.
  • Vergeven is dat je geen wraak neemt op de ander.
  • Vergeven is dat je je pijn (h)erkent en de pijn overlaat aan God (Psalm 55:2-5
  • Vergeven is dat je hetgeen wat gebeurt is overgeeft aan God. Hij zal oordelen, Hij zal recht doen.

Spirituele gaven

Vrijdag hadden we les over spirituele gaven. Bij het woord “spirituele gaven” krijg je al snel de associatie met charismatische kerken en zaken als tongentaal, uitdrijven van demonen, etc. Maar in de les kwamen we erachter dat het veel meer is dan dat.

We hebben allemaal spirituele (of geestelijke) gaven gekregen. Voor de één kan dit tongentaal zijn, maar voor de ander kan dit ook ‘dienen’ zijn. Paulus wijdt er zelfs een heel hoofdstuk aan in 1 Korinthe 12, waarin hij uitlegt dat we allemaal onderdeel zijn van één lichaam. Zoals alle ledematen van een lichaam een functie hebben, zo is dat ook in de gemeente van Christus. We hebben allemaal gaven gekregen om uit te delen.
In dit hoofdstuk wordt bijvoorbeeld de gave van genezing genoemd, maar ook de gave van leiding geven of gave van hulpverlening. We bespraken met elkaar welke gaven we hebben gekregen (vooraf hadden we hier een vragenlijst over ingevuld) en hoe we deze in dienst van de Heere kunnen gebruiken.

Mooi om dat zo met elkaar te bespreken en te ontdekken hoe we dit mogen gebruiken. Jezus belooft in Johannes 14:12 dat als we in Hem geloven, we Zijn werken ook zullen doen, en zelfs meer dan dat!

Tot slot

Zaterdags hebben we ons huiswerk bijgewerkt, heeft Leah heerlijk buiten gespeeld en hebben we ‘s avonds even kort genoten van het ‘kampvuur’!

Aap in de zending

We horen allemaal berichten van sneeuw vanuit Nederland, maar hier is nog niks! Wel wordt het verwacht, dus wie weet!

Zondag

Het belooft deze week een bijzondere week te worden met veel op het programma. Zondag begonnen we de dag weer met het meeluisteren van de dienst van onze gemeente. Dan moeten we hier een uur eerder klaar zitten (ivm het tijdsverschil), dat betekent wat eerder op, maar ook heerlijk dat we dan daarna wat meer tijd hebben!
‘s Middags hadden we de mogelijkheid om een Iraanse kerk in Griekenland te ‘bezoeken’. Dus wij, Nederlanders, bezochten in Engeland online een Iraanse kerk in Griekenland ;-)! Er waren mensen uit veel verschillende landen aanwezig, multicultureel dus! Het ging erover wat het betekent om een discipel van Jezus te zijn. Opnieuw mooi om mee te maken!

Maandag

Maandag begonnen we de week wel heel speciaal: we gingen op bezoek bij een hindoetempel, een moskee en een gurdwara (Sikh). Wanneer er geen corona was, zouden we vandaag een soort excursie-dag hebben gehad naar Southall in Londen, deze 3 gebedshuizen bezoeken en in de gurdwara eten. Helaas kon dit niet doorgaan en bezochten we ze online.


Southall wordt ook wel ‘klein India’ genoemd. Er wonen imigranten uit veel verschillende landen met veel verschillende religies.
Wanneer we fysiek op bezoek waren gegaan, hadden we uit respect een hoofddoekje om gedaan, dus deden we dat nu ook!

In de hindoetempel werden je zintuigen flink op de proef gesteld; veel kleur, geluid, geur en ook voelen speelde een rol. Veel ervaringen en indrukken. Er zijn veel rituelen en elk ritueel is erop gericht om je op god te richten.
Ze geloven in één god, maar deze god kan wel afgebeeld worden in verschillende vormen (bijv een god met een olifantenhoofd, een vrouwenhoofd etc.)
Wat opvallend is dat ze de priester moeten betalen om voor hen te bidden. Ook vonden we het opvallend dat er geen regels zijn, het is helemaal aan jezelf wat je gelooft en wie je aanbid.

Onze ‘gids’ gaf nog een punt mee ter reflectie: In het Oude Testament deden ze hun schoenen uit uit eerbied, bij deze hindoetempel (en in de andere gebedshuizen die we vandaag gaan bezoeken) ook. Wij komen binnen met vieze schoenen in onze kerk. Dat is positief: we mogen komen zoals we zijn. Maar de andere kant van de medaille: Zijn we daarmee ook niet het ontzag voor God kwijt geraakt? Goed om over na te denken!

Bron afbeelding; willemdevink.nl

In de moskee zagen we dat een aantal dingen heel belangrijk zijn; gebed staat centraal, maar ook kennis, reiniging, heiligheid en nederigheid.
Het was heel mooi om het eens van binnenuit te zien!
Eigenlijk zijn er best wel wat overeenkomsten met ‘onze’ kerken. Er zijn bijvoorbeeld ook geen ‘afleidende beelden’, ze zijn gericht op woord en gebed. Ook moslims aanbidden een onzichtbare god (geen beeld oid). en ook zij geven giften voor de armen, 2,5% van hun winst. Daar bovenop mogen ze meer geven. Markant detail: Moslims geven vaak meer dan christenen!

Ook hier een reflectiemoment: De moslims reinigen zich voordat ze gaan bidden, door wasrituelen, maar ook in kleding. Dit is niet alleen aan de buitenkant reinigen, maar het is ook een voorbereiding op het gebed. Je gedachten richten op dat je gaat bidden, en je ook innerlijk reinigen.
Hoe bidden wij? En ook hier weer: het is goed en positief dat we tot God mogen gaan hoe we ook zijn, maar anderzijds mogen we ook nadenken hoe we tot God gaan en eerst stil worden voor Hem.

Daarna gingen we naar de Gurdwara tempel. Dit is de grootste Sikh tempel buiten India. Hier hebben de mannen hun hoofd ook bedekt, dus moest Willem er ook aan geloven ;-).
Hier zijn weer veel rituelen te zien. Zoals we vorige week al beschreven geloven zij dat ze hun zonden zelf moeten betalen. Ze geloven in ‘karma’ Slechte daden hebben negatieve gevolgen en goede daden positieve gevolgen. Deze mensen werken hard en dienen anderen om al het negatieve maar terug te betalen. Je kan ook alleen Eeuwig leven bereiken als je je slechte ‘karma’ hebt betaald.


Hoe kan je naar al deze mensen getuigen van Jezus?
Twee sleutelbegrippen: Bidden en liefhebben.
Voor hen bidden en met hen bidden. De meeste zullen het heel fijn vinden als je met ze bidt. Liefhebben is wat Jezus van ons vraagt. Hij draagt ons op om onze buren, vijanden, en naasten lief te hebben. Als we de ander liefhebben zien ze Jezus door en in ons.
Zie hen niet als ‘project’ het is God die werkt, niet wij!

Zondagavond was het bij ons ook gaan sneeuwen, dus maandagmiddag is Leah heerlijk gaan sleeën met Lotte en nog wat anderen!

Dinsdag

Dinsdag begonnen we de dag in de klas met reflecteren, want…. we zitten al bijna op de helft!! Wat hebben we al veel geleerd! Met de klas dachten we na over wat dat allemaal was en wat we nog zouden willen leren de komende tijd. We dachten ook na over onze klas als groep. Heel bijzonder om te merken hoe hecht we zijn als groep terwijl alles online is en we soms op grote afstand van elkaar zitten.

Daarna ging de les over relaties en integreren in een andere cultuur.
Een relatie aangaan kan alleen als je open bent naar elkaar en (voor)oordelen opzij zet. Als je elkaar wilt dienen en naast elkaar wil staan. Heeft de ander wel de hulp nodig die jij wilt bieden?
Dit werd prachtig duidelijk met het volgende verhaal over de aap en de vis:

Door een tyfoon was een aap op een eiland gestrand. Op een veilige, beschermde plek aan de kust, terwijl hij wachtte tot het woeste water zich terugtrok, zag hij een vis tegen de stroom in zwemmen. Het leek de aap duidelijk dat de vis worstelde en hulp nodig had. Omdat hij een goed hart had, besloot de aap de vis te helpen.

Aan een boom bungelde hij gevaarlijk over de plek waar de vis leek te worstelen. Met een aanzienlijk risico voor zichzelf, bewoog de aap zich ver op een tak, reikte naar beneden en griste de vis uit de dreigende wateren. Onmiddellijk haastte hij zich terug naar de veiligheid van zijn schuilplaats en legde de vis voorzichtig op het droge zand. Een paar ogenblikken toonde de vis opwinding, maar viel al snel in een vredige rust.

Vreugde en voldoening zwol in de aap. Hij had met succes een ander wezen geholpen.

De aap wilde vriendelijk zijn, helpen en had een goede intentie. Hij wilde het leven van de vis redden!
De aap dacht dat de vis een probleem had, dat hij zich niet in een goede omgeving bevond. Hij dacht dat wat verkeerd voor hem als aap was, ook verkeerd was voor de vis. Hij dacht dat de ‘cultuur’ van de vis dezelfde was als de zijne en kwam daardoor tot de conclusie dat de vis hulp van buiten nodig had.
Wat zou de vis gevoeld of gedacht hebben..? Zou hij blij zijn geweest met de hulp? Ongetwijfeld voelde de hulp van de aap als bedreiging.
Wat had de aap kunnen doen? Bijvoorbeeld vragen óf de vis hulp nodig had, en zo ja, welke hulp.

Iedereen lijkt wel wat op de aap. We denken vaak dat we dingen logischer, efficiënter of sneller kunnen dan de ander. Maar de vraag is of de ander dan geen vis op het droge wordt…

We behandelden het ‘Elmer model’ in de les. Dit gaat over:

  • Openheid, mensen welkom heten en zich veilig laten voelen
  • Acceptatie, delen van waarden en normen met de ander
  • Vertrouwen, belangrijk voor het bouwen van een relatie, zodat beiden geloven dat de ander geen pijn wil doen, maar het juiste wil voor beiden.
  • Leren, Leren over, van en met elkaar
  • Begrijpen, de mogelijkheid om patronen van gedrag en waardes van de ander te begrijpen.
  • Dienen, de mogelijkheid om met mensen in contact te komen/ een relatie aan te gaan, waardoor ze de liefde van Jezus kunnen zien.
  • Liefhebben, heb je ‘naaste’ lief als jezelf.

Als je probeert mensen te dienen zonder hen te begrijpen, ben je een onderdrukker.

Geef je leven zodat de ander nog meer tot bloei kan komen.

We vonden het een leerzame en mooie les. Ook herkenbaar als we kijken naar wat we in het verleden hebben gedaan (oa het asielzoekerswerk)

Deze week hebben we ook heerlijk veel gewandeld! Het is prachtig te zien hoe ongelofelijk veel bloembollen erop komen. Vooral sneeuwklokjes en de eerste narcissen zien we al bloeien. En niet een paar, maar er staan er echt honderden. In het bos, langs de weg.. Je krijgt gewoon zin in de lente!!

Dinsdagavond hebben we de gang versiert, een van onze leraressen ‘woont’ naast ons en is morgen jarig!

Woensdag

Woensdag begon met de worship die we als tutorgroep hadden voorbereid. Het ging over de droom van Nebukadnezar in Daniel 4. Nebukadnezars zonde was trots. Trots laat ons naar beneden kijken, maar zolang we trots zijn kunnen we niet omhoog kijken naar de Almachtige God.
Hoe is het met ons? Zijn we ook hardnekkig? Blijven we trots? Laat ons nederig zijn en Gods genade door ons heen laten stromen!

Nebukadnezar was trots, maar Daniel 4 houdt daar niet op. vs 34: Nebukadnezar keek omhoog naar de hemel. God had genade met hem en herstelde zijn koninkrijk. En dan komt de getuigenis van Nebukadnezar (vs 37): “Ik, Nebukadnezar, prijs, roem en verheerlijk nu de Hemelkoning, omdat al Zijn daden waarheid zijn en Zijn paden gerechtigheid: Hij is in staat te vernederen wie in hoogmoed hun weg gaan.”
Jezus gaf alles op voor ons. Hij de Koning der koningen, wilde zich vernederen voor ons. Laten we daarom niet trots zijn, maar nederig en vriendelijk. God zal onze trots breken. God zal onze boom omhakken. Dat kan zeer doen en het kan lang duren. Maar God doet dat om ons te vormen, om ons klaar te maken voor Zijn doel. Alles wat Hij doet is recht! Laten we Hem prijzen!

Deze week moesten we allemaal een interview houden met iemand uit een andere cultuur. Wat zijn verschillen? Wat is er anders in waarden en normen? De uitkomsten waren verrassend! Wat als ‘uithuwelijken’ normaal is? In de klas spraken we in groepjes over de resultaten.

Donderdag/Vrijdag

Donderdag en vrijdag ging het over veiligheid en risico’s. Risico’s kan je nooit helemaal uitsluiten, maar je moet je er wel bewust van zijn.
En juist in missiewerk is het extra belangrijk. Voor de voortgang van het werk, de reputatie, maar ook omdat er vaak een spanningsveld ligt wat betreft geloof, waarden en normen.

Een risico is een combinatie van een bepaalde bedreiging en kwetsbaarheid.
Bedreiging kunnen we niet zoveel aan doen, maar onze kwetsbaarheid wel.
Er zijn 2 categorieën:
– natuur/ ongevallen
– menselijk handelen.
Kwetsbaarheid is in hoeverre je wordt blootgesteld aan een bedreiging.

Op je kwetsbaarheid heb je niet altijd invloed. Bijvoorbeeld je geslacht, leeftijd, bezittingen, geloof, met wie je werkt, klimaat etc etc.
Ondanks dat je er niet altijd invloed op hebt, kan je wel doen wat je kunt om risico’s zoveel mogelijk te beperken, en je verantwoordelijkheid erin te nemen. Want risico’s gaan niet zozeer over hoe wij tegen iets of iemand aankijken, maar over hoe anderen tegen ons of tegen de situatie aankijken.

Donderdag hadden we vooral theorieles, en vrijdag de praktijk, waarin we een situatie naspeelden.
Praktische lessen, en soms denk je; het is wel heel veel wat er kan gebeuren, wat er op je af kan komen of waar we mee te maken kunnen krijgen. Maar… we weten dat we een Almachtige God hebben, die we mogen vertrouwen!

Vrijdag was het ook Lunar nieuw jaar (Chinees nieuwjaar). Op de campus hebben we ook een aantal Chinese studenten, dus reden voor een feestmaal. De Chinese studenten hadden samen met de kok een heerlijke maaltijd bereid. De eetzaal was prachtig versierd en als teken van solidariteit hadden de meesten iets roods aan. Aan het einde van de maaltijd werden we getrakteerd op een staaltje Chinese opera. Als westerlingen is dat best een beetje wennen 🙂

Zaterdag

Het is al weer zaterdag! Normaal gesproken een dag om het huiswerk bij te werken, blog (bij)schrijven, boodschappen doen en er lekker op uit voor een wandeling. Deze zaterdag was daar geen uitzondering op. Vanochtend heeft Leah met een vriendinnetje in Nederland gebeld en hebben we even opgepast op de kinderen van de familie Timmerman. De middag hebben we gebruikt om wat huiswerk en de mailbox bij te werken. Maar zoals dat soms gaat, ging de dag sneller voorbij dan gedacht.

En zo is de week al weer om voordat we er erg in hebben. We zijn nu halverwege de ‘course’. Het gaat ontzettend snel, maar we genieten er met volle teugen van! Volgende week staan er weer een hoop interessante lessen op het programma.