Haiti (2)

Naailes

‘s Zondags na de dienst hadden we een ouder echtpaar ontmoet. We raakten aan de praat over naaien omdat zij naailessen geeft hier in Haiti. Ze vroeg of we het leuk vonden om langs te komen zodat ze mij een en ander kon leren. Dat is altijd handig, dus uiteraard leek ons dat erg leuk!
Toen we er aankwamen bleek ze een prachtige bovenverdieping te hebben waar ze de naailessen kon geven!
Ze heeft mij en ook Leah de basis geleerd, en allebei vonden we het erg leuk om te doen, dus wie weet wat voor mooie creaties we in de toekomst nog gaan maken ;-)!

Boodschappen

Boodschappen doen hier gaat niet zoals in Nederland. Er is continue beveiling met flinke geweren. We deden boodschappen bij een vrij westerse supermarkt, je kon er eigenlijk best veel krijgen, maar er was nog een belangrijk verschil, de prijzen. Veel dingen waren 5x duurder in Nederland (!!). Voor een pond kaas was je zo 35 dollar kwijt…
Sommige producten waren ongeveer even duur, en locale producten misschien iets goedkoper als in Nederland zoals mango’s en bananen. Het was al met al best een uitdaging om op een normale manier, met nog een beetje een normaal budget, boodschappen te doen.

Lydia dagje MAF

Op maandag (hier kennen ze geen tweede pinksterdag) mocht Lydia een dagje met Erik mee. Er stonden twee vluchten gepland waar ze bij mee kon. Het was helder weer, en het waren prachtige vluchten! Op de eerste vlucht brachten we passagiers weg en zouden we een vracht mee terug nemen, maar we wisten niet wat. Toen we aankwamen moesten we er een tijdje op wachten, maar ineens kwam daar een vrachtwagen met enorm veel pakketjes aan. We grapten nog: zou dat hem zijn? Maar het bleek dus echt zo te zijn.. Meer dan 500 pakketjes met medicijnen moesten we mee terug nemen! Dat bleek een behoorlijke onderneming. Alle pakketjes moesten we handmatig netjes opstapelen onder in het ruim, daarna werd er een passagiersstoel eruit gehaald en gingen we daar verder. We werkten in de brandende zon, waardoor Lydia enorm verbrand was!
De tweede vlucht was ook prachtig, de bergen, een waterval, de kustlijn, geniet mee van de foto’s!
Toen Willem een dagje mee mocht zeiden we het ook al, maar ook nu weer: het was ontzettend mooi om zo van dichtbij een project van MAF te zien. Ergens allemaal best technisch en zakelijk, maar vooral als je met de vluchten mee gaat zie je: hier gaat het om. Mensen bereiken, mensen dienen. Het geeft voor ons allebei een flnke boost van motivatie!

Haiti

Donderdags zouden we bij het gezin van de manager van MAF Haiti gaan eten. Leah keek er naar uit, want dan zou ze eindelijk kinderen gaan zien waar ze mee kon spelen. Alleen op zondag heeft ze met een paar kinderen kunnen spelen, maar verder helemaal niet. Helaaas ging het niet door omdat zijn zoon koorts had en ze het zekere voor het onzekere wilden nemen. Maar.. hij vroeg of we mee wilden naar een restaurant om daar te eten (hier is dat bijna even duur als dat je boodschappen in de supermarkt koopt). Doordat hij eerst zijn zoon op moest halen van school hebben we een hele tour door Port au Prince gehad. Wat een wegen en wat een leven op straat, dat hadden we natuurlijk al lang eerder gezien, maar nu zagen we echt de verschillende delen van de stad.

Er vallen een paar dingen op, als je door Port au Prince rijdt: het is ontzettend druk en iedereen rijdt door elkaar, toch lijkt het bijna altijd goed te gaan, wat een wonder lijkt..! Het zijn steile wegen, vaak vol met stenen en gaten. Daarnaast ligt overal afval langs de kant van de weg en zie je overal mensen langs de kant van de weg van alles verkopen. Je ziet zwerfhonden en geiten en af en toe een koe. Maar wat nog meer opvalt: overal zie je muren. Het ‘normale’ leven speelt allemaal af achter muren. Winkels achter muren, kerken achter muren, huizen achter muren.. Dat is heel bizar te merken. Als hier een huis wordt gebouwd, wordt eerst de muur gebouwd. We vroegen aan David (manager) waarom dat is en of dat inderdaad echt nodig is. Hij vertelde van wel. Het is nodig ivm de armoede, maar ook omdat er behoorlijk wat bendes actief zijn. Na deze tour door Port au Prince gingen we heerlijk eten bij een soort hotel.

Op de terugweg genoten we van een prachtige ondergaande zon. Het wordt al vroeg donker hier, zo’n half 8 ‘s avonds!

Van alles wat

We deden veel spelletjes deze weken, en we maakten een bijzondere puzzel: een puzzel zonder voorbeeldplaat, maar met een verhaal, de uitkomst van het verhaal was de puzzel, erg leuk! Ook kregen we bijzondere pannenkoekjes: met banaan, nootjes en chocola, mmm 😉

Vrijdags hadden we weer een PCR test zodat we de volgende dag naar Amerika konden vliegen. Deze was gelukkig een stuk comfortabeler dan toen we uit Nederland vertrokken!
En dan was echt het afscheid daar, we moesten helaas Haiti verlaten. Helaas, want we hebben echt genoten van deze periode, en eigenlijk zijn we wat verbaasd, maar ook wel verwonderd hoe snel je een band op kan bouwen, en hoe het zelfs na twee weken al lastig is te vertrekken!
Gelukkig zijn dit mooie herinneringen die we mee mogen nemen. Zoals Eric het zij: beter mensen lief hebben gehad en moeten verlaten, dan nooit lief te hebben. En zo is het!


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *