Uncategorized

Van start!

Zondag waren we net als vorige week weer uitgenodigd voor de dienst. Ervoor hebben we tijdens het ontbijt eerst de uitzenddienst van familie van der Schelling geluisterd. Zij hebben een moeilijk traject. Meerdere keren is hun traject uitgesteld, en nu opnieuw kunnen ze niet gaan ivm covid. Moeilijk voor henzelf en ook voor het IT-team in Indonesië.  Gelukkig hebben ze voor tijdelijk woonruimte gevonden, totdat er wel een vliegtuig gaat.
De dienst was mooi en bemoedigend over psalm 121. Dat de Heere een schaduw is aan onze rechterhand. Erg toepasselijk voor Indonesië, waar de zon veel en fel schijnt en je graag op zoek gaat naar een schaduw! De Heere is ook een bewaarder, Hij zal al het uitgaan en ingang bewaren. Hij is erbij. Wat een troost! Voor hen als het steeds anders loopt wat betreft hun ‘uit’ en ‘in’ gaan, maar ook voor ons en iedereen.

Daarna gingen we naar de dienst hier beneden. We kregen een a4-tje met 4 punten. Voor deze 4 punten gingen we voor de dienst bidden/ overdenken.

Het eerste punt was een gebed of God onze harten wilde openen. Een belijdenis dat God alles weet. Onze verlangens, onze angsten, niets is voor Hem verborgen. We dachten na over ons eigen leven; wat zijn specifieke gebieden of dingen in ons leven waarbij we Gods hulp nodig hebben om ons te veranderen, te reinigen? Goed om over na te denken aan het begin van dit nieuwe jaar, juist als veel mensen nadenken over een nieuw begin, goede voornemens etc. Maar zonder Hem kunnen we niets, iedere dag zijn we afhankelijk van Hem!

Het tweede punt was een gebed van lofprijzing en dank n.a.v. psalm 103:1-5. We dachten na over 1 a 2 dingen waar we God voor konden danken /prijzen als we specifiek dachten aan het afgelopen jaar. En persoonlijk, als we terugkijken, wat hebben we dan veel om voor te danken! De steun en meeleven wat we kregen in ons traject nu bij MAF, ons huis op een wonderlijke manier verkocht, de operatie die mocht slagen, corona waar we goed doorheen mochten komen, maar vooral ook de dagelijkse zorg van de Heere; Elke dag gaf Hij wat we nodig hadden! Hij gaf Zijn Woord als een lamp voor onze voet!

” Dank U God voor Uw zegeningen, meer dan ik verdien”.

Bij punt drie dachten we na over wat onze hoop en onze gebeden zijn voor 2021 n.a.v. 2 Timotheus 1: 6 en 7. En brachten dit in gebed. Wat zal 2021 ons brengen? We weten het niet. Menselijk gezien een jaar van veel veranderingen voor ons; Engeland, Nederland, Amerika, Indonesië. Maar juist het afgelopen jaar hebben we zo duidelijk gezien, de Heere regeert, Hij kent onze weg ook van het komend jaar. Wat er ook zal gebeuren dit jaar, we bidden dat God’s naam geprezen wordt, waar dan ook ter wereld, dat Zijn koninkrijk uitgebreid wordt!

Als laatste baden we voor All nations en iedereen die daarbij betrokken is, de studenten, de staff, de vrijwilligers, de gemeenschap die we hier samen vormen, de problemen t.g.v. Covid, of de studies tot zegen mag zijn voor de studenten en het werk wat ze hopen te gaan doen etc.

Na wat zingen hoorden we een preek over ‘angst’ n.a.v. Psalm 23. Meerdere keren wordt er over angst gesproken in de Bijbel. Maar God wil niet dat we angst hebben, we hoeven ook niet angstig te zijn, omdat we geloven in Hem!

De preek was bemoedigend, we hopen ook voor jullie. Onze angst staat tegenover de almacht van God, tegenover Zijn bescherming, Zijn ‘zijn’ als Schepper, als Schuilplaats. Waarvoor moeten we bang zijn als Hij bij ons is?! Wat zijn er niet veel momenten waarin we toch angstig zijn, waarin we de Heere zo nodig hebben.. dan zien we door psalm 121/23 heen dat dat niet hoeft met de Almachtige God, onze hemelse Vader die onze uitgang en ingang bewaard, die als een Herder voor ons zorgt, onze Schuilplaats is, onze schaduw aan de rechterhand.. Vrees niet!

’s Middags hebben we heerlijk gewandeld, de zon scheen en we genoten!

Deze week kunnen we weer in de Maple Hall eten en wordt er weer voor ons gekookt. Het is steeds weer een verrassing wat we krijgen (en of we het lusten), anders dan we gewend zijn, ook qua tijden (13.00 en 18.00), maar ook wel heerlijk dat we nu zelf niet meer voor het eten hoeven te zorgen en daardoor ons kunnen richten op de studie en andere dingen!

Vanaf deze week komen er studenten terug, en ook nieuwe studenten arriveren. Ze hebben nu het beleid op All Nations, dat we iedere week 2 keer getest moeten worden op corona. (Zo wennen we wel aan die vervelende test…) En elke dag bij de lunch worden we getemperatuurd.

We hadden gedacht dat Leah vanaf vandaag naar school zou kunnen. Al snel hadden we door dat dat niet ging lukken, omdat het aanmelden bij een school hier in Engeland anders werkt. Je moet eerst je ‘aanmelden’ bij de gemeente, een bewijs van de overtocht, van het verblijf bij All Nations en nog e.e.a. inleveren en dan wijst de gemeente je een school toe. Je kan van te voren wel aangeven welke school je graag wilt, en dit hebben we ook gedaan. Maar voordat je daadwerkelijk naar school kan moet je toestemming hebben. Omdat ze tussen kerst en oud & nieuw dicht zijn kregen we vandaag reactie. Leah kan naar de school die we graag wilden! Alleen….. we hoorden ook vandaag dat ook hier de school de komende tijd dicht is. Eerst leek het voor 2 weken te gelden, maar nu voor sowieso tot half februari. Dat wordt dus ook hier verder met thuisonderwijs.

Een lockdown, even zaten we in spanning, wat zou dit voor ons betekenen? Kunnen we hier blijven? En zo ja, hoe gaan de lessen dan? De volgende dag kregen we meer informatie. Nieuwe studenten die nog naar All Nations zouden komen, moeten thuis blijven tenzij het niet anders kan. De lessen zijn allemaal online, via zoom. Daarnaast blijft het zo dat we 1 keer per week een Covid-test moeten en ’s middags onze temperatuur wordt gemeten. We moeten in de gemeenschappelijk eetruimte met het gezin aan één vaste tafel zitten en mondkapjes dragen.

Wat waren we blij dat we hier konden blijven! Wel brengt het nieuwe uitdagingen met zich mee omdat we nu zelf les hebben en Leah thuisschool moeten geven. Maar Leah is natuurlijk al 8 en kan al veel zelfstandig, dus dat gaat vast goed komen!

Dit filmpje kregen we van een mede-student. Regelmatig kunnen we zo de eekhoorntjes vanuit ons raam zien spelen..!

Deze dagen, voordat onze ‘studie’ begint brengen we door met ’s ochtends thuisonderwijs voor Leah, na de lunch even een wandelingetje en daarna andere dingen die nodig zijn als was, administratie (ook nog rondom de afhandeling van de overdracht van ons huis waar afgelopen maandag de officiële overdracht was!) en Willem is bezig met zijn opleiding.

Willem zijn opleiding bestaat uit ontzettend veel filmpjes waarin uitleg gegeven wordt over alles wat met computers te maken heeft. Hoe je een computer installeert, onderhoudt en ook hoe je op afstand computers beheert. Veel technische zaken, waaronder ook het onthouden van heel veel termen… Omdat een lange tijd filmpjes kijken achter elkaar best intensief is, proberen we het wat af te wisselen.

De vorige keer deelden we dat we hoopten dat Willem zijn examen op 6 januari kon doen zoals in eerste instantie onze planning was (voordat we corona kregen). We wilden er echt voor gaan, maar het bleek teveel. De leerstof was meer dan we in eerste instantie dachten. Daarbij komen ook allerlei dingen hier tussendoor (uitleg over van alles, kennismaken met mensen etc), de administratieve dingen van het huis wat erbij komt, het hier wennen als gezin; het maakte waardoor Willem steeds z’n planning niet haalde. Dat frustreerde en gaf stress. Dus we hebben besloten het examen uit te stellen tot over 2 weken.

Nadat we gehoord hadden dat ook hier de scholen dicht gingen hebben we contact opgenomen met de juf in Nederland en gevraagd of Leah weer met hen mee kon doen in het onderwijs. Dat kon, een enorme zegen, Leah heeft hierdoor toch contact met d’r klas en krijgt ook uitleg over de schoolwerk. We zitten nu sinds woensdag elke ochtend (ontbeten, fris en fruitig) om 08.00 uur klaar voor de online instructie van de juf die om 09.00 NL tijd begint. Inmiddels hebben we van de Engelse school ook een site gekregen waarmee Leah Engels kan oefenen, dus dat doet ze ook dagelijks.

Woensdagmiddag hadden we een kennismaking met de andere studenten van de ‘En-route’ cursus die we gaan doen. We komen uit verschillende landen, Myanmar, Kenia, Roemenië, Papoea Nieuw Guinea, Noorwegen, Nepal, UK, Nederland etc. Verschillende landen, verschillende culturen, maar toch met één doel: God te willen dienen. Bijzonder om dat te horen en te zien! Er zijn zelfs meerderen die voor MAF gaan werken. De familie Timmerman, maar nog twee anderen.

En donderdagochtend gingen we dan ‘echt’ van start. We kregen een introductie van wat ‘En-route’ inhoudt en wat we kunnen verwachten. We werden gelijk aan het denken gezet. Wat wil de Heere ons leren in deze tijd? Wat hebben we nodig?

  1. Een wake up call? (Romeinen 13: 11-13)
  2. Een bemoediging? (kolossensen 1: 9 en 11)
  3. Moeten we gaan ‘zitten’ en eerst de kosten berekenen van wat het ons gaat ‘kosten’? Zowel relationeel, financieel, praktisch, alles wat je mogelijk achter moet laten etc.? (Lukas 14: 28-30)
  4. Een tijd van rust? Leren van Jezus, leren wie en hoe Hij is. (Mattheus 11:28)

We mogen bidden en nadenken over wat de Heere ons wil laten zien in deze periode!
We hoorden over All Nations, waar ze voor staan en een stukje geschiedenis over dit 150 jarig oude gebouw.

Ook kregen we wat meer inzicht in wat de ‘En route’ course inhoudt. ‘En route’ betekent letterlijk: ‘Op weg naar een plaats’. We zijn ergens naar onderweg.

Het doel van de studie is om toegerust te worden als kinderen van God om te dienen in Zijn koninkrijk in verschillende culturen.
We kregen de opdracht mee om een voorwerp te zoeken wat iets zegt over jou als persoon. Iets wat je kenmerkt, iets wat je ergens aan herinnert, iets wat zegt over wat je belangrijk vindt. Ook deden we een soort ‘spelletje’, we werden in groepjes geplaatst en moesten proberen zoveel overeenkomsten in een paar minuten te vinden van elkaar, ook al zijn we zo verschillend. Dat bleek meer dan we hadden gedacht!

De eerste ochtend zat erop! Het was wennen via Zoom en soms best intensief, maar toch was het ook goed te doen, en qua Engels gelukkig ook goed te volgen!

’s Middags was er nog een Zoom-meeting over allerlei praktische dingen zoals bijv. een virtuele leeromgeving voor alle studenten hier waar je je huiswerk en informatie kan vinden, over de bibliotheek en dergelijke.

’s Avonds maakten we een nieuw schema voor Leah zodat zij zelf aan het werk kan als wij ook school hebben (dit ging vanochtend al heel goed!) en gingen op tijd naar bed.

Vrijdagochtend gingen we wat dieper in op introductie van de En route course.
We dachten na over: H3; Hoofd, hart en handen.
Hoofd= kennis, praktische vaardigheden
Hart= emotioneel en je houding, je persoonlijke ontwikkeling en karakter.
Handen = wat je doet. Sociaal, relationeel, in een gemeenschap, wat je samen doet.
Je hoofd kan je hart beïnvloeden. En je hoofd en je hart beïnvloeden je handen.

We blijven heel het leven een leerling. We leren over, we leren van, maar ook: we leren met elkaar! En zo is het ook belangrijk om onze ‘acties’, de dingen die we doen te reflecteren. Wat doen we? Hoe doen we het? Wat brengt het? Reflectie transformeert (veranderd) onze acties, ons handelen. Hoe doen we de dingen?

bron afbeelding: ernstleeftink.wordpress.com

We dachten na over de diepste bron van ‘missie’ werk, werken in Gods koninkrijk. De bron is Gods liefde. God houd van mensen, Hij is een fontein van liefde!

Mensen die werken in Gods koninkrijk zijn gewone mensen (1 Petrus 2: 9-10) die buitengewone, God geïnspireerde dingen doen (Romeinen 15:20-21) om veranderingen te brengen in Gods wereld (Efeze 1:9-10) Zodat alle natiën Hem glorie kunnen geven (Psalm 86:9), omdat God liefde is!

bron afbeelding: Faith International University

We kregen ook een ‘overview’ wat we de komende 10 weken gaan doen. De komende 10 weken bestaan uit 5 modules.

Module 1: Wie ben ik?
Module 2: De Bijbel en missie
Module 3:  Culturen en Religies
Module 4: Relaties en integratie in andere culturen
Module 5: Bouwen van Gods Koninkrijk.

Tijdens deze weken gaan we ook werken aan een onderzoeksproject, waar we aan het einde van de studie een presentatie van 20 minuten over moeten geven. Je mag hier zelf een onderwerp voor uitzoeken. Bijv. Gebed in zending, kinderen in zending (TCK’s genoemd, Third culture kids), burnout in zending, Afrikaans leiderschap, of wat dan ook. Het is de bedoeling dat je ongeveer 20 uur hieraan werkt, je onderzoekt naar je onderwerp doet.

In deze weken hopen we verschillende kerken te ‘bezoeken’ om zo ook de verschillende culturen wat te ‘leren kennen’ zoals een Nepalese, een Latijns Amerikaanse, Nigeriaanse en multiculturele kerk. Helaas zal dit voorlopig allemaal digitaal zijn, maar we hopen er ondanks dat veel van te leren!

bron afbeelding: crosswalk.com

We kregen huiswerk uitgelegd, en ook worden we gekoppeld aan een tutorgroep en aan ‘barnabassen’. Dit zijn studenten die hier al wat langer zijn, zij zijn er voor onze vragen, voor als er problemen zijn, eigenlijk voor alle praktische zaken.

’s Middags was er uitleg in de keuken over hoe alles werkt, wat onze corveetaken worden (daar keken we al erg naar uit;-)) en waar we dingen als vuilniszakken, wc papier kunnen vinden. Heel handig.

We merken wel dat het best veel is bij elkaar. We hebben veel schema’s gekregen, schema van de lessen, de corvee taken, de activiteiten buiten de gewone lessen om, wanneer welke opdrachten af moeten zijn, afspraken met de tutorgroep, wanneer de Covid-test etc. ’s Avonds heeft Willem alles in de Google agenda gezet, zodat we het overzicht een beetje houden.

De volgende dag was het alweer zaterdag! Heerlijk dat we een dag vrij hadden. We hebben heerlijk wat ‘gerommeld’, opgeruimd, gezogen en ’s middags even naar de winkel waar ook een speeltuintje bij is. Het was koud, maar voor Leah en de kinderen van de familie Timmerman was het heerlijk om lekker te kunnen spelen!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *