Uncategorized

Voetjes van de vloer

We begonnen deze week met het online bijwonen van een Nigeriaanse dienst. Eerst was er een Bijbelstudie om 09.30 uur, en daarna de dienst. Deze duurde wat langer dan we gewend zijn, ongeveer tot 13.00 uur. Het blijft mooi om te zien dat alle verschillende kerken, met hun verschillende manieren van ‘kerk zijn’ en manieren van uiten, toch het belangrijkste gemeen hebben: het woord van God, en Jezus de Redder van onze zonden. Ook is het mooi om te reflecteren waarom dingen anders zijn, en waar we wat van zouden kunnen leren. Zo zagen we bij de Nigeriaanse dienst dat ‘gemeenteleden’ erg betrokken zijn in de hele dienst, het niet uit leek te maken hoe lang het duurde, maar door afwisseling bleven ze wel geconcentreerd.

‘s Middags hebben we heerlijk gewandeld, het leuke in Engeland is dat je hier overal ‘publieke voetpaden’ hebt. Zo ontdekten we een prachtige nieuwe route!

Maandag

Maandag begonnen we de schoolweek weer met de kickoff over het thema ‘Hoop’. Dit keer was het een van onze cursusleiders die de overdenking deed.
In de afgelopen weken werd er bij hen in de wijk de Zuid Afrikaanse variant van corona gevonden. De hele wijk moest thuis blijven en zodoende waren ook zij ‘opgesloten’ in hun huis. Hun zoon testte positief op de coronatest, maar 2 dagen later bleek het een vals positieve test te zijn. Helaas moest het hele gezin wel 10 dagen in isolatie. Niet naar buiten, zelfs niet in de achtertuin. De wereld wordt ineens heel klein, je leefwereld is alleen je eigen huis (voor veel herkenbaar in deze tijd..). Maar de Heere zei ‘Hef je ogen naar Mij op’. Het eindigt hier niet!
God is een God van verandering. Wij delen in de missie van God en wij delen in de verandering die God geeft. Hij betrekt ons in Zijn veranderingen in de wereld. We ontvangen hoop van Hem. En die hoop moeten we delen. God wil dat we onze hoop delen met familie, dorpen, steden en landen. We moeten bereid zijn om te delen. Maar ook bereid zijn om te ontvangen. We zijn met elkaar verbonden. God zendt mensen uit naar delen van de wereld en anderen naar ons eigen land. God roept ons van tijd tot tijd. Hij wil dat we op reis zijn, niet dat we stilstaan. Vaak hebben we dan onze bezwaren. Maar we hebben een God van hoop die weet wat we nodig hebben!
Wat heeft God op jouw hart gelegd? Wat zegt God tegen jou?

Daarna hadden we les over Intercultureel Discipelschap. Als je nadenkt over discipelschap, wat voor woorden komen er dan in je op? Zomaar wat woorden die voorbij kwamen: Jezus volgen, Zijn discipel zijn, worden als Hem, groeien in geloof, lijden, gevormd worden, leren, luisteren, kruis opnemen, anderen vertellen over Jezus, getuigen etc.

Naar aanleiding van deze woorden dachten we na over of iedere christen een discipel is. Het liefste zou je “Ja” antwoorden op deze vraag, maar de realiteit leert dat het niet zo is. Is het dan mogelijk om als christen te leven zonder discipelschap? Een spannende vraag.

Een discipel is een leerling. Discipelschap verwijst naar mensen die toegewijd zijn om een groot leider te volgen. Discipelschap betekent veel meer dan alleen de overdracht van informatie, maar ze imiteren ook het leven van de leraar, ze prenten zijn waarden in en reproduceren zijn leringen (Bron: Bible.org).


Bijbelse voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld Mozes en Jozua, Paulus en Timotheus, Ruth en Naomi, etc. Maar het grootste voorbeeld is uiteraard Jezus. Hij had vele volgelingen (zie Lukas 6 : 13-17) en na Zijn opstanding mogen wij daarin delen (Handelingen 6 en Mattheus 28). Zijn discipelen volgen Hem, leren van Hem, zien Hem aan het werk.

In de les werden we meegenomen aan de hand van een aantal stappen in het proces van discipelschap:
Buigen – Jezus op de eerste plaats stellen (Lukas 14.25-26, Matt 16.24)
Reageren – op Gods Woord (Johannes 8,31, Handelingen 2,42)
Groeien – in relatie met God (Johannes 15.5-8, Kolossenzen 1.9-10)
Liefde – tot gelovigen en anderen (Johannes 13.34-35, Efeze 5.2)
Vrucht – van de Geest (Johannes 15.5-27, Kolossenzen 1.10)
Vermenigvuldigen – discipelen maken (Mattheus 28,19

Discipelschap is niet iets wat je ‘zomaar’ even doet. Het is een levenslang proces van zelfverloochening en kruisdragen. We mogen Jezus volgen in Zijn weg, maar het kost ook iets (alles!) van onszelf. Maar als we in Zijn weg gaan, mogen we ook anderen tot discipelen maken. Maar hoe doe je dat?
We hoeven ‘alleen maar’ ons leven te delen met de mensen die we dienen. Zoals Jezus Zijn leven met ons deelde. Door ons leven heen kunnen we laten zien wat God doet in ons. Het evangelie is niet beperkt tot woorden alleen. Als we laten zien hoe wij de woorden van God toepassen in ons leven, helpt dat anderen ook om hun geloof praktisch vorm te geven in hun leven.

Leah mag deze en volgende week ‘s ochtends helpen bij de post! Post sorteren, briefjes in postvakjes doen als mensen een pakketje hebben ontvangen etc. Ze vind het erg leuk om te doen!

Maandagmiddag stond er nog een sociale activiteit op de planning: culturele dansen. Iedereen uit de groep mocht een dans laten zien vanuit zijn eigen cultuur. Dat mocht real-life of middels een video. En hoe Nederlandser kan het: we hebben uiteraard de klompendans laten zien. Wel via een video, want dansen is niet echt aan ons besteed ;-). Het was leuk om te zien hoe verschillend dansen over de wereld zijn! Als christenen in Nederland denken we vaak wat negatief over dansen, of zien we een soort ‘showdansen’ voor ons. Maar dansen kan ook gezamenlijk, en tot eer van de Heere, zoals we ook zien bij de joden, als ze de ‘sabbat’ verwelkomen. (hieronder filmpje van tijdens onze reis in Israël, waar deze mensen de sabbat verwelkomen).

Dinsdag

Dinsdag begonnen we in de tutorgroep met een Bijbelstudie over het laatste avondmaal van de Heere Jezus met de discipelen. Met een (digitaal) whiteboard kon iedereen zijn gedachten delen, waarna we hier nog verder over hebben doorgepraat. Een mooi gedeelte om bij stil te staan in deze 40-dagentijd!

Daarna kregen we de rest van de ochtend les over het brengen van het evangelie in andere culturen. Dat was erg interessant. We begonnen met een verhaal. Stel je het even voor: Een van onze leraren was in Nepal. Hij mocht voor het eerst spreken voor een groep mensen die nog nooit van God hadden gehoord. Hij was enthousiast, dit wil je graag als zendeling, het evangelie delen en al helemaal aan mensen die het nog nooit hebben gehoord! Maar hij was ook wat in ‘paniek’. Nu kwam het er op aan. Wanneer zouden ze nog wat over de Bijbel horen?
Hij had een prachtig mooi uitgewerkt plan om het evangelie te delen in een ‘notendop’. Schepping, zondeval, Gods plan met Israël en Gods plan met ons door Jezus! Toen hij in zijn preek aangekomen was bij de kruisiging van Jezus, moesten de mensen heel hard lachen. En daar stopt het verhaal. Want…we moesten nadenken waarom deze mensen moesten lachen. Tja, dat is lastig! Want je weet niet wat voor mensen het zijn, je kent de cultuur niet, je weet niet waarom ze moesten lachen. Maar dat was het nu juist: dat wist hij ook niet. Maar 1 ding was duidelijk: hij had iets verkeerd gedaan. De boodschap van het evangelie was niet overgekomen bij de mensen. In de les werd duidelijk dat wij vaak op een westerse manier de boodschap brengen. Wie kent niet de preken met 3 punten? Gestructureerd, goede opbouw en de boodschap van zonde en vergeving. Maar in een andere cultuur kan dit wel eens helemaal niet zo werken. Voor ons is het bijna ‘normaal’ geworden om de geschiedenis van Jezus aan het kruis te horen. Maar in een andere context, zonder dat iemand de Bijbel kent, kan dit heel raar zijn. Iemand aan een kruis is onmogelijk, of heeft een heel andere betekenis. Daarnaast ook het begrip zonde; wij kennen vooral de boodschap van schuld en vergeving, maar in andere culturen speelt ‘schuld’ helemaal niet zo erg, maar is bijvoorbeeld zonde veel meer ‘schaamte’, dit zien we ook wel in de Bijbel terug waarin het vaak over ‘eer herstellen’ gaat. Er is onderzoek naar gedaan, zie hieronder:

Guilt=schuld, Shame= schaamte, Fear=angst

Hiervoor is een boek geschreven, wat heet “3D Gospel”. Het is hetzelfde evangelie, maar vanuit een andere hoek benadert. Hieronder staat een filmpje met uitleg hierover (in het Engels).

Dinsdagmiddag was er een les die je kon volgen maar niet hoefde. Willem en Leah gingen eerst samen Leah d’r school afmaken en daarna boodschappen doen.

Lydia volgde de les. Het ging over ‘Missie en migratie’.
Je hebt heel veel verschillende migranten. Asielzoekers, mensen die ‘vluchten’ om politieke redenen of ivm conflicten in hun land, mensen die gaan emigreren, ‘gelukzoekers’, mensen die alleen een bepaald gedeelte van het jaar ergens anders gaan wonen, emigratie ivm werk etc. Maar ook zendelingen zijn migranten!
Een migrant is “Een persoon die naar een ander land verhuist dan dat van zijn / haar gewone verblijfplaats voor een periode van ten minste een jaar (12 maanden) zodat het land van bestemming feitelijk zijn of haar nieuwe land van verblijf wordt.” (UN aanbevolen definitie).


Wat nieuw was, is dat uitgelegd werd dat God eigenlijk ook een God van ‘migratie’ is: Zacharia 2: 6 ” Want Ik heb u verspreid over de vier windstreken van de hemel, spreekt de Heere.” Maar we kennen denk ik allemaal de verhalen van de torenbouw van Babel, Abraham die zijn land verliet, Jakob, Jozef, Mozes, het volk Israël in Egypte, Ruth en Naomi, David, het volk Israël in ballingschap, Jozef en Maria die met Jezus naar Egypte vluchtte etc.
God gebruikt migranten om Zijn doel te bereiken, anders was het evangelie ook nooit naar Europa gekomen!!
In het christendom is migratie altijd een belangrijk element geweest in de uitbreiding van het christendom.
Daarnaast zegt de Heere ook veel over ‘buitenlanders’ in de Bijbel: Leviticus 19: 33/34 ” Wanneer een vreemdeling bij u in uw land verblijft, mag u hem niet uitbuiten. De vreemdeling die bij u verblijft, moet voor u zijn als een ingezetene onder u. U moet hem liefhebben als uzelf, want u bent zelf vreemdelingen geweest in het land Egypte. Ik ben de HEERE, uw God.” maar ook: “Daarom, aanvaard elkaar zoals ook Christus ons aanvaard heeft, tot heerlijkheid van God.” Romeinen 15:7


Hoe reageren we op ‘buitenlanders’? Denken we ‘blijf in je eigen land’? Of: ‘kom niet profiteren van ons’? Of reageren we zoals de Bijbel zegt, buiten we ze niet uit, zien we ze als schepsels van God zoals ook wij zijn, behandelen we ze als ‘gasten’, aanvaarden we hen zoals Christus ons aanvaard heeft?
Gaan we met hen om zoals de Egyptenaren met de Israëlieten: onderdrukken, uitbuiten, misschien zelfs racistisch, of behandelen we hen zoals Boaz Ruth behandelde? Gastvrij, liefdevol, wetend dat we niet boven de ander staan maar we beiden (de vreemdeling en wijzelf) gelijk zijn voor God?
Hoe gaan we met hen om in de kerk? Vinden we dat ze zich moeten veranderen, aanpassen aan ons? Tolereren we ze? Mogen ze een ‘eigen’ kerkje hebben binnen onze eigen kerk (met eigen activiteiten). Of hebben we liever dat ze hun eigen kerk ‘stichten’ omdat het allemaal maar vreemd is? Mogen ze onderdeel zijn van een leidersrol? Integreren we hun cultuur in de onze? Veel vragen, waarop geen eenduidig makkelijk antwoord is. Maar wel goed om over na te denken, want we hebben het allemaal: de neiging onszelf of ‘onze’ gebruiken het beste te vinden..

Ook keken we ernaar hoe wijzelf als migranten ons mogen gedragen in een ander land.
Buiten de dingen als; netjes gedragen, aanpassen, integreren, onderdeel zijn van, keken we met name naar de Bijbelse opdracht:
– We mogen het geloof delen, discipels ‘maken’ (Matheus 28:19)
– Worden als hen om anderen tot het geloof te ‘leiden’ (1 Korinthe 9:19-23)
– Maar wel je onthouden van ‘goddeloze’ praktijken (Handelingen 15)

Het was een interessante les met veel informatie. We zagen kaartjes waarop je zag hoe mensen zich ‘verplaatsen’ over de hele wereld, hoe daardoor het christendom is verspreid etc. (zie hieronder een voorbeeld ervan).

Woensdag

 Vandaag ging de les over ‘Gender in mission’. Vaak wordt dit woord ‘gender’ vertaald naar ‘geslacht’. Maar het is meer dan dat. Iemands geslacht is gerelateerd aan zijn/haar biologische status, zoals man of vrouw. Maar ‘gender’ houdt meer in hoe een cultuur aankijkt tegen de gedragingen en gevoelens ten opzichte van een geslacht. Wat zijn de normen en waarden van een man of vrouw. Dit varieert per cultuur. Het zegt iets over hoe we over onszelf denken, hoe we ons moeten gedragen en wat dit betekent voor onze omgeving. In de westerse wereld is er op dit moment veel discussie over gendergelijkheid. Bijvoorbeeld dat vrouwen evenveel betaald moeten krijgen als mannen, vrouwen in de top van grote bedrijven, geen onderscheid meer tussen mannen en vrouwen in de samenleving en de LHBTI beweging. Hoe denk jij hierover? We hebben allemaal wel onze mening wat juist wel gelijk zou moeten zijn en wat niet. Maar wist je dat gender ook in andere dingen een rol speelt. Zo worden onze mobiele telefoons gemaakt op basis van een mannenhand en wordt kankeronderzoek hoofdzakelijk onder mannen uitgevoerd.

Waarom is gender nu zo belangrijk? Het bepaalt onze dagelijkse realiteit, of we willen of niet. Het zegt iets over wie we zijn en hoe onze samenleving is. Maar vooral belangrijk is dat het iets zegt over hoe God ons geschapen heeft. Hij schiep ons als man en vrouw. In het paradijs was dit volmaakt, maar in onze gebroken wereld hebben we dit beeld kapot gemaakt. Moeten we dan streven naar gendergelijkheid? Dat zou niet Bijbels zijn, maar we moeten onze ogen ook niet sluiten voor de ongelijkheid in deze wereld tussen mannen en vrouwen. Als je kijkt naar deze foto, ziet dit er vrij onschuldig uit. Wat valt je op? Is dit terecht?

Niet altijd wordt wat in onze ogen ‘ongelijkheid lijkt’ als ongelijkheid ervaren. Soms kan het ook cultuurgebonden zijn. De vragen die je zou kunnen stellen: Wordt iemand onderdrukt. Wordt iemand beperkt in zijn/ haar vrijheid tegen zijn/ haar wil in. etc.

Aan de hand van de Bijbel werden we meegenomen door de geschiedenis over dit onderwerp. We keken naar de schepping, hoe Jezus omging met vrouwen en hoe Paulus hierover schrijft.
De conclusie van de les was dat christenen het niet altijd met elkaar eens zijn over hoe de Bijbel spreekt over gender. We hebben allemaal verschillende inzichten hierover. Als we straks in een cross-cultureel team gaan werken, zullen we deze verschillen ook tegen komen. We hebben de fijngevoeligheid en genade nodig om hier op een juiste manier mee om te gaan.

Donderdag

Omgaan met lijden. We hebben al eerder hier eea over geschreven omdat het eerder voorbij is gekomen, maar nu hadden we er les over. Vaak is de eerste vraag; waarom laat God mensen zoveel lijden?
Het is normaal om lijden te vermijden, we lopen vanuit onszelf allemaal weg van pijn of dingen die niet fijn zijn. Maar weglopen van lijden is niet christelijk. (Archbishop John Onaiyekan, Nigeria)
Het is bizar hoeveel dingen in de maatschappij gericht zijn om risico’s te vermijden. Alle verzekeringen die we hebben, brandalarm, gordel in de auto, verkeersborden, testen, preventieve maatregelingen, zonnebrand etc. Uiteraard ontzettend veel goede dingen, maar het gevaar is er ook door te slaan.

Samen keken we naar lijden in de Bijbel. En al snel besef je dat de hele Bijbel een boek van lijden is.. de zondeval, Jozef, Ruth, Daniel, Israël in Egypte, Job, David, Ballingschap, Hizkia, Petrus, Jezus, Paulus, de zieken, de bloedvloeiende vrouw, het is eigenlijk nog maar een klein begin. Maar ook veel teksten:

  • Romeinen 8: 18 Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.
  • Johannes 16:33 Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat u in Mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.
  • 1 Petrus 4: 12-19 Geliefden, laat de hitte van de verdrukking onder u, die tot uw beproeving dient, u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwam. Maar verblijd u naar de mate waarin u gemeenschap hebt aan het lijden van Christus, opdat u zich ook in de openbaring van Zijn heerlijkheid mag verblijden en verheugen. (..)
  • Romeinen 6: 3-5 En dit niet alleen, maar wij roemen ook in de verdrukkingen, omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweegbrengt. En de volharding ondervinding en de ondervinding hoop. En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is
  • Jakobus 1:2-4, Jakobus 5:13, 1 Korinthe 12:26 etc. etc..

Gelukkig blijft het er niet bij dat de Bijbel een boek van lijden is. De Bijbel is ook een boek van hoop! Door het lijden van Jezus kwam er voor ons redding en verlossing! Er is hoop voor Gods kinderen.
Als we dit alles zien in de Bijbel, hun kunnen we dan verrast worden door lijden en er verbaasd over zijn? Hoe kan het dat we het koste wat kost lijken te vermijden? Natuurlijk mag en moet je voorzichtig zijn, maar durven we nog risico te nemen, te lijden omdat Christus eerst voor ons heeft geleden?

Vervolging is de standaardnorm (!!) van het christelijke leven omdat de wereld Christus haat, en wij in ons eigen leven de kenmerken van die vijandschap dragen.

Dr. Gabriel Gonsalves

Christelijke vervolging is elke vijandigheid, ervaren vanuit de wereld, als gevolg van of iemands indentificatie met Crhristus. Dit kunnen gevoelens, gedragingen, woorden en daden zijn.

Dr. Ron Boyd MacMillan

Volgens Johan Piper zijn er 6 redenen waarom christenen lijden:
Er zijn zes redenen waarom God lijden aanwijst volgens Piper:
a) Dieper geloof en diepere heiligheid. Heb 5: 8, 2 Kor 1: 8-9
b) Door lijden ‘groei’ je. Er lijkt een verband te bestaan tussen de hoeveelheid lijden die op aarde wordt verzekerd en de hoeveelheid genoten heerlijkheid. Rom 89:18, Matt 5: 11-12
c) Ons lijden maakt anderen moedig. Phil 1:14
d) Ons lijden opent de harten van degenen die we bereiken. 2 Kor 1: 5-6
e) Lijden geeft een andere positie voor de werkers voor God. Handelingen 8: 1, 11:19
f) De kracht van Christus komt tot uiting in lijden. 2 Kor 12: 9-10.

Vrijdag

Zoals we het allemaal wel eens hebben, zijn er zaken die je wel en die je niet aanspreken. Bij de titel van de les van vandaag was dit bij ons ook zo. Kunst in missie. Het sprak ons niet direct aan. Het is ook niet direct het eerste onderwerp waaraan je denkt als het gaat over missie. Maar kunst is breed, bijvoorbeeld dans, muziek, zang of visuele vormen van kunst. Je zou het kunnen omschrijven als het evangelie delen in een andere vorm dan gesproken woorden. Het is vanzelfsprekend dat dit heel verschillend is over de hele wereld. In de les van vandaag hebben we niet zozeer deze kunstvormen bekeken, maar hoe je kunstvormen kunt inzetten in een lokale gemeenschap. Aan de hand van 7 stappen kan je kijken hoe je dit vormgeeft en toepast: het zogenaamde CLAT-model. Create Local Arts Together. Creeer locale kunst samen. Het is de bedoeling dat je leert kijken naar de lokale gebruiken in een kerk en samen met hen gaat kijken wat je daarin kan toevoegen. Aan de hand van een oefening in de les, hebben we gekeken hoe je dit zou kunnen toepassen.  

Leah had haar schoolwerk in 4 dagen gedaan, en had dus vrijdags ‘vrij’. Tijdens onze lessen maakte ze een prachtige tent in onze kamer ;-)! Er kwam deze dag ook hele leuke post, nog voor Lydia d’r verjaardag, maar er was voor ons allemaal een verrassing. Genieten dus!

Volgende week is het al de laatste week, en moeten we onze onderzoeken presenteren. Deze week hebben we de middagen en de zaterdag vooral gebruikt voor huiswerk, het onderzoek afronden, presentaties maken en vast eea voorbereiden voor de terugreis. Het gaat hard nu!

Een gedachte over “Voetjes van de vloer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *